Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010


Έφερα τη ζωή μου ως εδώ
Στο σημάδι ετούτο που παλεύει
πάντα κοντά στη θάλασσα
Νιάτα στα βράχια επάνω, στήθος
Με στήθος προς τον άνεμο
Που να πηγαίνει ένας άνθρωπος
Που δεν είναι άλλο από άνθρωπος
Λογαριάζοντας με τις δροσιές τις πράσινες
Στιγμές του, με νερά τα οράματα


Της ακοή του, με φτερά τις τύψεις του
Α,Ζωή
Παιδιού που γίνεται άντρας
Πάντα κοντά στη θάλασσα όταν ο ήλιος
Τον μαθαίνει ν' ανασαίνει κατά κει που σβήνεται
Η σκιά ενός γλάρου.


ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

metamarks