Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2010



Θύμησες
όμορφες κόρες του νου
που ξεστρατίζουν συνεχώς
που ένοχα νυχτοπερπατούν
και περιφέρονται
και προκαλούν ένα χαμόγελο στο δάβα τους
ή έστω ένα δάκρυ
Κόρες πανέμορφες
ξεγλυστρούν από την κάμαρή τους
σε στιγμές άγνωστες
Και το κλειδί χαμένο
Η κλειδαριά σπασμένη έτσι κι αλλιώς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

metamarks