Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Η Αμερική ζητούσε από το 1822 "λιμάνια διευκολύνσεως" από τους Υδραίους

 Το ενδιαφέρον των Αμερικάνων για  τη λεκάνη της Μεσογείου δεν είναι πρόσφατο, όπως τουλάχιστον μας φανερώνει το ντοκουμέντο που έχουμε στα χέρια μας.  Από το 1822 οι Αμερικάνοι επλησίασαν τους τότε θαλασσοκράτορες Υδραίοι και αφού τους υπόσχοντο βοήθεια "επιθυμούν ένα λιμένα εις την Μεσόγειον θάλασσα".  Αλλά ας μιλήσουν οι πρόκριτοι της νήσου Ύδρας του 1822, με την επιστολή τους προς την Υπερτάτην Διοίκησιν.
Προς την  Υπερτάτην Διοίκησιν της Ελλάδος.

Την περασμένη Δευτέρα 19 του μηνός  σας ειδοποιήσαμε ότι τρία πολεμικά πλοία των Συνενωμένων Επικρατειών της Αμερικής έμελλε να έρθουν στους Μύλους, καθώς μας είχαν πει κάποιοι από τους αξιωματικούς οι οποίοι επισκέφτηκαν το νησί μας, δείχνοντας πολλοί φιλικοί απέναντί μας. Μάθαμε ότι μέσα σε μία φρεγάτα  βρισκόταν ο κομοδόρος  JONES  εξουσιαστής των ναυτικών δυνάμεων εις Μ... , αποφασίσαμε και εκλέξαμε τρεις από μας  που  πήγαν στην φρεγάτα για χαιρετισμό.  Ο εξουσιαστής Αμερικανός μας υποδέχτηκε πολύ φιλικά. Ήταν 55 χρονών σεμνότατος και λογικός.  Μας είπε ότι οι καρδιές των Αμερικανών είναι μαζί μας , και ο ίδιος θέλησε να έρθει για να πληροφορηθεί ποιες δυνάμεις ποια βάση και ποιους τρόπους είχαμε για να πετύχουμε τον σκοπό του αγώνα μας.  Μας είπε ότι καμία διαταγή για αυτό δεν είχε από την διοίκησή του επειδή πριν 18 μήνες που αναχώρησε από την Αμερική η επανάστασή μας δεν είχε αρχίσει ακόμη.  Εμείς του είπαμε ότι στον αγώνα μας πολεμάει το μυρμήγκι τον ελέφαντα , ότι δεν διαφαίνεται ακόμη νικητής, και ότι ελπίζουμε τα καταλάβουν και να υπερασπιστούν τα δίκαιά μας τα υπόλοιπα πολιτισμένα έθνη ( πράγμα που μέχρι τώρα δεν είχαμε δει) και ότι η δύναμή μας είναι η απόφασή μας  για την ανεξαρτησία μας ή να πεθάνουμε στον αγώνα της απόκτησής της. Του είπαμε ότι έχουμε μικρή ναυτική και στρατιωτική δύναμη σε σύγκριση με αυτή του εχθρού μας αλλά ικανή όσο αφορά στην ανδρεία και την απόφαση των πολεμιστών μας και ότι μόνο χρήματα μας λείπουν για να κρατήσουμε στη στεριά και στη θάλασσα το ελεύθερο μας πολίτευμα , αλλά ενώ δεν έχουμε χρήματα κανένα έθνος δεν έχει περισσοτέρους οικονομικούς τρόπους από εμάς τους Έλληνες για να προσφέρουμε ικανές εγγυήσεις σε όποιον θελήσει να μας δανείσει επειδή όλο σχεδόν το έδαφος της Ελλάδας το τόσο καρποφόρο από πολλά πλούσια προϊόντα, ήταν άδικο κτήμα των τυράννων μας και μετά την απελευθέρωσή μας θα γίνει ξανά δίκαια εθνικό.  
Εκείνος μας είπε ότι χαίρεται για τις νίκες μας, για τις προόδους της ελεύθερής μας Διοικήσεως  και ότι αν από τους βασιλείς της Ευρώπης δεν είχαμε δει βοήθεια μέχρι τώρα ίσως αυτό να προερχόταν από τα πολιτικά τους τέλη.  Όσο για την Διοίκηση της Αμερικής (αν και δεν είχε καμιά τέτοια διαταγή ως τότε) ήταν βέβαιος πως όχι με φανερό τρόπο αλλά κρυφά, θέλει να βοηθήσει την Ελλάδα με χρηματικές και πραγματικές συνεισφορές για την επανάσταση της ανεξαρτησίας της και για αυτό μας συμβούλεψε να παρακινήσουμε την Διοίκησή μας να γράψει στην δική τους για όλα αυτά χωρίς να φανεί ότι αυτός ήταν ο παρακινητής.  Μας είπε να μην σκεφτούμε ότι η Αμερική θα διστάσει να μας δανείσει αμφιβάλλοντας για την επιτυχία του σκοπού μας αλλά θα το κάνει για να λάβει εν καιρό τα δανεικά εάν ελευθερωθούμε ή να τα χάση αν χάσουμε κι εμείς τις ελπίδες μας. 
Μας είπε τέλος πάντων ότι επειδή βιαζόταν να επιστρέψει στην Τζιμπιλτέρραν, έχοντας λάβει τις πληροφορίες που ήθελε και μας άφησε την διεύθυνση για να στείλουμε τα γράμματα στην διοίκησή του.
Η Αμερική μιας και εχθρευόταν την Αγγλία, βλέπει με ευχαρίστηση ότι ανέρχεται στην Ελλάδα μια νέα ανέλπιστη θαλασσινή δύναμη και θέλει να ευκολύνει την εξέγερσή της.  Η Αμερική επιθυμεί ένα λιμάνι στην Μεσόγειο. Η Διοίκησή μας εύκολα μπορεί να της το δώσει όταν βοηθηθεί. Αν το κρίνετε λοιπόν εύλογο όπως και εμείς ,στείλτε μας διπλά γράμματα προς την ειρημένη Διοίκηση της Αμερικής για να τα αποστείλουμε κατά την παραγγελία του κομοδόρου.  Βλέπετε ότι στο έθνος μας δεν λείπει κάτι άλλο από το οικονομικό, η δε Αμερική μπορεί να μας ενισχύσει πλουσιοπάροχα.  Σκεφτείτε λοιπόν το συμφέρον μας και αποφασίστε. 
Έρρωσθε
Ύδρα 24 Ιουνίου 1822   ( Οι πρόκριτοι της Ύδρας)

Παράλληλα, οι πρόκριτοι της Ύδρας ενημέρωσαν τον εκπρόσωπό τους στο Ναύπλιο Ιωάννη Ορλάνδο και του συνέστησαν προσοχή και εχεμύθεια.

Ελεύθερη μετάφραση από άρθρο δημοσιευμένο στην Φωνή της Ύδρας το 1983 (αρχείο Μπάμπη Μωρές).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

metamarks