Σάββατο, 12 Ιουνίου 2010

Άνοιξη στο άγγιγμά σου
Λουλούδιασμα των ημερών
Ταραχή μεγάλη στα πέλαγα του λογικού
Ποτάμια που βράζουνε οι παλμοί της καρδιάς
που ταράζουνε κάθε σταγόνα
αυτού του κορμιού
Πήρες λίγο απ' όλα τ'αγαπημένα
τα έπλασες με τα δικά σου χέρια
και τα'κλεισες σ'ένα χαμόγελο
σε δυό κουβέντες
Κρύβεις τον άνεμο και την αλμύρα
στις ανάσες σου
Κρύβεις μια χούφτα θάνατο
στην ανοιχτή παλάμη σου
και γελώντας
τον εκτοξεύεις ψηλά με μία κίνηση
δίχως καμία σκέψη
Τον λευτερώνεις
και φτάνει όσο κουράζεται η ματιά
πάνω απ' τα σύννεφα

ΡΕΣΤΙΑ, 1993

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

metamarks