Το θωρηκτό «Γεώργιος Αβέρωφ», 1911-2011. Ιστορία και Τέχνη. 5 Οκτωβρίου 2011 – 7 Ιανουαρίου 2012

Το θωρηκτό Αβέρωφ.
Η ναυπήγησή του ολοκληρώθηκε
το 1911 στην Ιταλία

Την 1η Σεπτεμβρίου 1911 το θωρακισμένο καταδρομικό «Γεώργιος Αβέρωφ» αγκυροβόλησε στον όρµο του Φαλήρου, ενώ πλήθη κόσµου στην παραλία παρακολουθούσαν µε ανάµεικτα συναισθήµατα περιέργειας, προσµονής και ελπίδας τη ρουτίνα των κινήσεων για την προετοιµασία της αγκυροβολίας.

Βασίλειος Χατζής, Θωρηκτό Γεώργιος Αβέρωφ,
«Η ναυμαχία της Έλλης», λάδι σε καμβά,
Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας.

Κυβερνήτης του ήταν ένας αξιωματικός που έµελλε και αυτός να µείνει στην ιστορία ως ο πλέον άξιος κληρονόµος της ναυτικής παράδοσης και της ριψοκίνδυνης ορµητικότητας των µπουρλοτιέρηδων του ᾿21, ο υδραίος πλοίαρχος Παύλος Κουντουριώτης. Η τύχη έφερε να σµίξουν νωρίς ο αξιωµατικός και το καράβι και να γίνουν αχώριστα εθνικά σύµβολα στη λαϊκή συνείδηση. Στην ιστορία έχει γραφεί με ανεξίτηλα γράμματα η νίκη κατά του τουρκικού στόλου στην ναυμαχία της Λήμνου που σφράγισε την επιτυχία των Βαλκανικών αγώνων με Ναύαρχο – Αρχηγό τον Παύλο Κουντουριώτη.

Αιμίλιος Προσαλέντης, Το θωρηκτό «Αβέρωφ» στην Πόλη, 
Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ, Μέτσοβο

Το Ναυτικό Μουσείο Ελλάδας, στο πλαίσιο της αποστολής του, συμμετέχει στους εορτασμούς για την επέτειο των 100 χρόνων από την ένταξη του θωρηκτού «Γ. Αβέρωφ» στο Πολεμικό Ναυτικό με τη διοργάνωση μίας μονοθεματικής έκθεσης που φιλοδοξεί να παρουσιάσει την ελληνική ζωγραφική παραγωγή, η οποία είχε ως πηγή έμπνευσής της το ηρωικό πλοίο και ταυτόχρονα να παρουσιάσει τα ιστορικά γεγονότα που καθιέρωσαν το «Γ. Αβέρωφ» ως σύμβολο των ναυτικών αγώνων του νέου ελληνισμού.

Η έκθεση περιλαμβάνει πίνακες ζωγραφικής σημαντικών καλλιτεχνών, όπως ο Βασίλειος Χατζής, ο Αιμίλιος Προσαλέντης, ο Λυκούργος Κογεβίνας, ο Νικόλαος Καλογερόπουλος, κ.α. οι οποίοι απαθανάτισαν με τον χρωστήρα τους τις ναυτικές επιχειρήσεις των Βαλκανικών Πολέμων και τη συμμετοχή της Ελλάδας στον Α’ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, από την πλευρά του Ναυτικού πάντοτε. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τα γεγονότα από κοντά, ως εντεταλμένοι εικαστικοί ανταποκριτές.

Τα έργα, που θα παρουσιαστούν, προέρχονται από τη συλλογή του Ναυτικού Μουσείου της Ελλάδας, της Βουλής των Ελλήνων, της Πινακοθήκης του Δήμου Αθηναίων, της Δημοτικής Πινακοθήκης Πειραιώς, της Πινακοθήκης Ευάγγελου Αβέρωφ στο Μέτσοβο, του Πολεμικού Μουσείου, του Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, του Ναυτικού Μουσείου Τέχνης και Παράδοσης «Αειναύτες» και ιδιωτών-συλλεκτών.

Την επιμέλεια της έκθεσης έχει ο ιστορικός τέχνης και τ. καθηγητής του Παν/μίου Αθηνών κος Μανόλης Βλάχος. Την έκθεση συνοδεύει κατάλογος στον οποίο περιλαμβάνονται κείμενα του επιμελητή της έκθεσης και του Αντιναυάρχου Π.Ν.εα κ. Ιωάννη Παλούμπη.

Κατά την διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν εκπαιδευτικά προγράμματα για μαθητές του Δημοτικού και Γυμνασίου καθώς και ξεναγήσεις σε οργανωμένες ομάδες ενηλίκων.

http://argolikivivliothiki.gr

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΜΠΟΦΟΡΙΑ

Σε λίγο θ' αρχίσει ο χειμώνας στο νησί μας.  Οι τραμουντάνες θα ορύονται και οι  "ειδικοί" στο καφενείο ή το βράδυ στη ταβέρνα θα λένε " τον έδωσε επτά μποφόρ, να δεις πως δε θαρθεί βαπόρι"

Η κλίμακα επινοήθηκε το 1806 από τον Ιρλανδό Ναύαρχο και υδρογράφο Φράνσις Μποφόρ (Francis Beaufort), προκειμένου να τυποποιηθεί η περιγραφή των καιρικών συνθηκών και να διευκολυνθεί η συνεννόηση των ναυτιλλομένων. Ο Μποφόρ ήταν επικεφαλής της υδρογραφικής υπηρεσίας του αγγλικού ναυτικού και επινόησε μια απλή κλίμακα δεκατριών βαθμών (0-12) για την εμπειρική μέτρηση των ανέμων, βασισμένη καταρχήν στα αποτελέσματα που είχε ο άνεμος στα πανιά ενός αγγλικού πολεμικού πλοίου: από τον άνεμο που μόλις αρκούσε για την ώθησή του, έως «αυτόν που κανένα πανί δεν μπορεί να αντέξει». Η χρήση της κλίμακας είχε καθιερωθεί στα ημερολόγια των πλοίων κατά το 1830, ενώ υιοθετήθηκε σαν έγκυρη το 1835 από το πρώτο Διεθνές Μετεωρολογικό Συνέδριο των Βρυξελλών.

Το 1838, υιοθετήθηκε από το Βρετανικό Ναυαρχείο και το 1874, η Διεθνής Μετεωρολογική Επιτροπή αποφάσισε τη διεθνή χρήση της.

Το 1906, με την έλευση της ατμοκίνησης, τροποποιήθηκε έτσι ώστε να περιγράφει τα αποτελέσματα του ανέμου στη θάλασσα και όχι στα πανιά. Το 1923, ο Τζορτζ Σίμπσον, τότε διευθυντής της Βρετανικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, πρόσθεσε στην κλίμακα την περιγραφή των αποτελεσμάτων του ανέμου στην ξηρά και συσχέτισε τους βαθμούς της κλίμακας με την ταχύτητα του ανέμου .

Το 1946, η κλίμακα επεκτάθηκε έως τον 17ο βαθμό, κυρίως να περιλάβει ορισμένους τροπικούς τυφώνες. Η δεκαεπταβάθμια κλίμακα σήμερα χρησιμοποιείται μόνο στην Κίνα και την Ταϊβάν για να περιγράψει τέτοιου είδους φαινόμενα. Στις υπόλοιπες περιοχές συνήθως προτιμάται η Κλίμακα Σαφίρ-Σίμπσον, της οποίας το 1 αντιστοιχεί στο 12 της κλίμακας Μποφόρ, χωρίς να υπάρχει άλλη αναλογία στα μεγαλύτερα μεγέθη. Η κλίμακα Μποφόρ χρησιμοποιείται εκτεταμένα στα δελτία καιρού και τις μετεωρολογικές προγνώσεις.

1 μποφόρ: Ταχύτητα ανέμου 1-5 χμ./ώρα. Σχεδόν άπνοια. Ελαφριές ζάρες στη θάλασσα έως πολύ μικρά κυματάκια, χωρίς αφρό. Ύψος κύματος 0 -10 εκατοστά

2 μποφόρ: Ταχύτητα ανέμου 6-11 χμ./ώρα. Πολύ ασθενής. Μικρά κυματάκια με λείες κορυφές, ύψους 20 - 30 εκατοστών

3 μποφόρ: Ταχύτητα ανέμου 12-19 χμ/ώρα. Ασθενής. Μεγαλύτερα κυματάκια με κορυφές που αρχίζουν να ξεχωρίζουν, ύψους 60 εκατοστών έως 1 μέτρου. Αρχίζουν να εμφανίζονται περιστασιακά άσπροι αφροί ("προβατάκια").

4 μποφόρ: Ταχύτητα ανέμου 20-28 χμ./ώρα. Σχεδόν μέτριος. Τα κύματα μεγαλώνουν και φτάνουν σε ύψος 1-1,5 μέτρου. Τα "προβατάκια" πυκνώνουν.

5 μποφόρ: Ταχύτητα ανέμου 29-38 χμ./ώρα. Μέτριος. Μέτρια σε ύψος κύματα, μεγαλύτερου μήκους και ύψους 2 – 2.5 μέτρων. Αρκετά "προβατάκια" και περιστασιακά spray (ψιχάλισμα).

 

6 μποφόρ: Ταχύτητα ανέμου 39-49 χμ./ώρα. Ισχυρός. Σχηματίζονται μεγάλα κύματα ύψους 3 - 4 μέτρων. Υπάρχει αφρός σε όλες τις κορυφές των κυμάτων. Αρκετό spray.

7 μποφόρ: Ταχύτητα ανέμου 50-61 χμ./ώρα. Σχεδόν θυελλώδης. Η επιφάνεια της θάλασσας είναι άσπρη από τον αφρό, τα κύματα ύψους 4 – 5.5 μέτρων, σπάνε και ο αφρός παρασύρεται από τον αέρα.

8 μποφόρ: Ταχύτητα ανέμου 62-74 χμ./ώρα. Θύελλα. Σχετικά ψηλά κύματα μεγάλου μήκους και ύψους 5.5 – 7.5 μέτρων. Οι κορυφές τους αρχίζουν να σπάνε δημιουργώντας spray. Ο αφρός που δημιουργείται απλώνεται σε μεγάλες επιφάνειες.

9 μποφόρ: Ταχύτητα ανέμου 75-88 χμ./ώρα. Ισχυρή θύελλα. Ψηλά κύματα ύψους 7.5 - 10 μέτρων, με πυκνή συγκέντρωση αφρού στη μεγαλύτερη επιφάνεια της θάλασσας. Οι κορυφές των κυμάτων διπλώνουν, γυρίζουν και μετά σπάνε. Πολύ spray που μειώνει την ορατότητα.

10 μποφόρ: Ταχύτητα ανέμου 89-102 χμ./ώρα. Καταιγίδα. Πολύ υψηλά κύματα ύψους 10 – 12.5 μέτρων, με κορυφές που διπλώνουν. Αφρός παντού προς την κατεύθυνση του ανέμου. Ολόκληρη η επιφάνεια της θάλασσας είναι λευκή από τον αφρό. Ορατότητα περιορισμένη.

11 μποφόρ: Ταχύτητα ανέμου 103-117 χμ./ώρα. Ισχυρή καταιγίδα. Πολύ ψηλά κύματα ύψους 12 - 16 μέτρων, που μπορούν να κρύψουν ολόκληρο πλοίο αρκετά δευτερόλεπτα. Η επιφάνεια της θάλασσας είναι ολόλευκη από τον αφρό. Όλες οι κορυφές των κυμάτων διπλώνουν. Ορατότητα πολύ μειωμένη.

12 μποφόρ: Ταχύτητα ανέμου 118 και περισσότερα χμ./ώρα. Τυφώνας. Δεν ξεχωρίζει η επιφάνεια της θάλασσας λόγω του αφρού και του δυνατού ανέμου. Αέρας και θάλασσα γίνονται ένα. Ορατότητα μηδενική. Δεν καταλαβαίνει κανείς αν το σκάφος είναι στον αέρα ή στη θάλασσα. Τα κύματα έχουν ύψος 14 μέτρα και πάνω.

Τα παραπάνω ισχύουν για ανοιχτές θάλασσες στους ωκεανούς, στα πελάγη μας είναι σχεδόν αδύνατο να παρατηρηθούν τέτοια ύψη κύματος γιατί δεν προλαβαίνουν να αναπτυχθούν ακόμα και με τις ίδιες ταχύτητες ανέμου

http://www.topline.gr/gr/index.php/xrisimes-plirofories/152.html

http://el.wikipedia.org

10 ΕΤΗ ΑΡΧΙΕΡΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΥΔΡΑΣ, ΣΠΕΤΣΩΝ, ΑΙΓΙΝΗΣ, ΕΡΜΙΟΝΙΔΟΣ ΚΑΙ ΤΡΟΙΖΗΝΙΑΣ Κ. ΕΦΡΑΙΜ

Με τη συμπλήρωση δεκαετίας συνεχούς αρχιερατικής διακονίας του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ύδρας, Σπετσών, Αιγίνης, Ερμιονίδος και Τροιζηνίας κ. Εφραίμ , τα πνευματικά τέκνα αυτού, κληρικοί και εκλεκτοί λαϊκοί πνευματικοί άνθρωποι, τιμώντες τον άνδρα και ανγνωρίζοντες την πιστή και αποδοτική διακονία του στο Ευαγγέλιο του Χριστού, συνέλαβαν την ιδέα ττης εκδόσεως ενός Τιμητικού Τόμου, περιέχοντος θεολογικές εργασίες και φέροντες τον χαρακτήρα της συμβολής στην ορθόδοξη θεολογία και παράδοση. 

Των εργασιών αυτών προηγείται τμήμα απαρτισθέν από την σκιαγράφηση της δραστηριότητος του τιμωμένου, από αποσπάσματα ομιλιών και συνεντεύξεών του διαπνεομένων με τον γνωστό αγωνιστικό παλμό του και από εράνισμα δημοσιευμένων κρίσεων περί του προσώπου και του έργου του. Αν και ο τιμώμενος Ιεράρχης έχει την αρχή να αποκρούει οποιαδήποτε για το πρόσωπό του εκδήλωση, εν τούτοις ελπίζουμε ότι ο καταρτισθείς και στο κοινό παραδιδόμενος αυτός Τόμος θα γίνει ευμενώς δεκτός από αυτόν τουλάχιστον ως Κανίσκιον, δηλαδή δώρο με την έννοια της συμβολής στην θεολογική παιδεία και σκέψη.

Και προσφέροντες αυτόν αναφωνούμε εις πολλά έτη Δέσποτα.

Η ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Πρωτ. ΑΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΑΡΔΑΝΟΣ, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος

Αρχιμ. ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΓΕΛΑΔΑΚΗΣ, Γενικός Αρχιερατικός Επόπτης Αιγίνης

Αρχιμ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΑΝΑΚΟΥΔΗΣ,  Ιεροκήρυξ Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης.

Αρχιμ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΚΑΡΑΒΊΑΣ, Ιερατικώς προϊστάμενος Μητροπολοιτικού Ι. Ναού "Τιμίου Προδρόμου" Κρανιδίου

κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΓΟΥΛΑΣ, Γραμματεύς Ι. Μητροπόλεως-Θεολόγος

Οραματιζόμαστε μια Εκκλησία ζωντανή, δυναμική, σύγχρονη, υπεύθυνη, απλή, ουσιαστική και όχι τυπολατρική, προσγειωμένη, με αίσθηση της πραγματικότητος.  Μια Εκκλησία που θα αγκαλιάσει όλους τους ανθρώπους.  Εκκλησία μάνα που θα πονάει και θα ματώνει μαζί με τα παιδιά της, που θα αφουγκράζεται τον πόνο και το δάκρυ του άνεργου, του άστεγου, του μοναχικού, του εξαρτημένου.

Ταπεινά φρονώ πως ο ανέραστος, ανέστιος και άστεγος κόσμος εναγωνίως ζητεί  από την Εκκλησία μας το θερμό φως της, το οποίο και καλείται να μεταδώσει ανοικτότερα, ιδιαίτερα σήμερα, τώρα, όπου η  "νέα τάξη" απειλεί με συρρίκνωση της πολιτιστικής παραγωγής, με φτώχεμα της ζωής και των αισθημάτων της, με βύθισμα στην υλική και πνευματική μιζέρια, με έναν λαό χωρίς υπόσταση και αυτονομία, χωρίς ρίζες, χωρίς αξίες, χωρίς ταυτότητα.

....μια απάθεια που τρομάζει περισσότερο από τα γεγονότα.  Ζητείται λοιπόν Ελπίς.  Ζητείται νόημα ζωής.  Η ύπαρξη θέλει να γεμίσει το κενό της.  Και όμως, μέσα από τα τόσα προβλήματα δεν θα πάψει ο άνθρωπος να κρύβει εντός του άγνωστες δυνάμεις που θα του επιτρέπουν ν΄αναζητεί και να ανακαλύπτει διέξοδο  από εκεί που δεν το περιμένεις.  Αισιοδοξία στην ασθένεια, χαρά στην καταδίκη, κέρδη στην ταπείνωση, δύναμη στην αίσθηση της αδυναμίας.

Ο απολογισμός του έργου μου δεν είναι εύκολο να γίνει επειδή δεν είναι μόνο αυτά που φαίνονται.  Είναι και αυτά που δεν φαίνονται.  Στο φαίνεσθαι λοιπόν θα μπορούσα να παραθέσω κοινωνικά έργα, οικοδομές, εκκλησίες.  Πρωταρχικό στοιχείο στην διακονία μου όμως, θέτω την πνευματική αναζωογόνηση του λαού.  Δηλαδή το κατά πόσο οι πιστοί θα νιώσουν την Εκκλησία σαν το σπίτι τους.

Πατέρες και αδελφοί, σύντομα θα χρειασθεί να βγούμε από το κέλυφος προστασίας και προνομίων που μας χάριζε η κοσμική εεξουσία, να σταθούμε εσταυρωμένοι κοντά στον σταυρωμένο λαό μας.

Η ταιπωρία του σύγχρονου ανθρώπου είναι φανερή.  Ασθένειες, ανεργία, προβλήματα οικονομικά , δυσχέρειες στις σχέσεις, οικογένεια σε κρίση, έλλειψη νοήματος ζωής, ψυχολογικές κρίσεις, κατάθλιψη, μοναξιά, απελπισία.  Γι' αυτά τα οδυνηρά προβλήματα καλείται ο  σημερινός ιερεύς να λειτουργήσει ως θεραπευτής και η ενορία ως θεραπευτήριον, που θα οδηγήσει αυτούς τους ανθρώπους μέσα απ' αυτά τα προβλήματα σε μια βαθύτερη και ουσιαστικότερη σχέση με τον Θεό.  Αυτός είναι ο στόχος της Ποιμαντικής Διακονίας.

Αποσπάσματα ομιλιών του Σεβ. Μητροπολίτου Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης κ. Εφραίμ.

ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ



Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής με τον Πρόεδρο της...Βουλής Τάκη Ροδόπουλο

http://istorikesphotografies.blogspot.com/2011/10/blog-post_8653.html

Το Καούμιθι της Ύδρας (πρόσφατη αρχαιολογική έρευνα για την περιοχή)

Το Καούμιθι ή Κάουμιθ είναι μια πανέμορφη παραθαλάσσια έκταση στην Βορειοδυτική πλευρά της Ύδρας, ευθύς μετά τον όρμο του Μώλου. Στην περιοχή του Καούμιθι συμπεριλαμβάνονται δύο πλατώματα που καταλήγουν χείμαρροι, δασική έκταση και στα δυτικά της περιοχή βουνά. Στην περιοχή των πλατωμάτων περισυνελέγησαν απροσδιόριστη κεραμική αλλά και οψιδιανοί (κατεργασμένα απολεπίσματα (εργαλεία), της προϊστορικής περιόδου από υλικό λάβας).

Στο βορινό πλάτωμα του Καούμιθι σε ιδιόκτητη περιοχή, είχε ζητηθεί να αναγερθεί οικία στις αρχές της δεκαετίας του 2000, και μέσα στα πλαίσια της οικοδομικής άδειας έγινε ανασκαφική έρευνα (Μάιος-Ιούνιος 2001).. Στην ανασκαφική έρευνα βρέθηκαν πήλινα κομμάτια (όστρακα), που αφού συγκολλήθηκαν προέκυψαν δύο αγγεία και συγκεκριμένα μιας ραμφόστομης πρόχου και ένα μικρό αγγείο με καμπυλωτή απόφυση λαβή με κάθετο τρήμα.

Πηγή: Μ. Πετριτάκη "Ύδρα-το οδοιπορικό μια αρχαιολογικής προσέγγισης", προσωπική μου έρευνα

ANAΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΥΔΡΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ Σ. ΣΠΗΛΙΩΤΗhttp://hydraspoliteia.blogspot.com/

 

OKTΩΒΡΗΣ 2011

Μπήκε και ο δεύτερος μήνας του Φθινοπώρου συνεχίζοντας το σκηνικό του Σεπτέμβρη.  Βορριάδες πολύ ισχυροί, ψύχρα και συννεφιές.

Σύμφωνα με τα μερομήνια:   Το σκηνικό του προηγούμενου μήνα, με τις αστάθειες και τις βροχές, φαίνεται να συνεχίζεται και τις πρώτες μέρες αυτού του μήνα και μάλιστα απ της 4-8/10 υπάρχουν ενδείξεις για έντονη κακοκαιρία. Βελτίωση του καιρού αναμένεται για τη συνέχεια και για αρκετό χρονικό διάστημα. Εξαίρεση στη καλοκαιρία αποτελεί το διάστημα 20-22 περίπου του μήνα και 25-26, όπου θα χούμε κάποιες βροχές και ίσως καταιγίδες.

Ο λαός κατά τα συνηθισμένα τού έδωσε και τα δικά του ονόματα:
τον λέει Αγιοδημήτρη ή Αι-δημητριάτη, αφού η πιο μεγάλη γιορτή είναι του Αγίου Δημητρίου, και Σπαρτό, είναι ο μήνας που θ' αρχίσει η σπορά. Λέμε θ' αρχίσει, γιατί η σπορά δεν γίνεται μόνο τον Οκτώβρη, αλλά προετοιμάζεται απ' το Σεπτέμβρη και συνεχίζεται μέχρι τα Χριστούγεννα.
Αγροτικές εργασίες: Σπορά δημητριακών (κριθάρι, βρόμη, στάρι) και συγκομιδή εσπεριδοειδών.

Ονομασία του μήνα Οκτώβρη

 

Από τη λατινική λέξη octo, που σημαίνει οχτώ, πήρε ο Οκτώβρης τ' όνομά του, γιατί πραγματικά στο παλιό-ρωμαϊκό ημερολόγιο, που άρχιζε από το μήνα Μάρτη, κρατούσε την όγδοη θέση.
Όταν το 46 π.χ. τα πρωτεία του χρόνου τα πήρε ο Γενάρης, τότε ο Οκτώβρης έγινε ο δέκατος μήνας.
Αττικός μήνας: ΠΥΑΝΕΨΙΩΝ 14 Οκτωβρίου - 12 Νοεμβρίου. Ηταν ο τέταρτος μήνας του αττικού έτους. Ονομάστηκε Πυανεψιών από τα ιερά Πυανέψια ή Πυανόψια, γιορτή προς τιμήν του Απόλλωνα.
Ετυμολογία: Ο Πυανεψιών παράγεται από τις πυάνους (κυάμους: κουκιά) + έψειν (έψω=ψήνω, βράζω).
Ιερά Πυανέψια: Κάθε χρόνο στις 7 Πυανεψιώνα (Οκτωβρίου), γιορτή του Απόλλωνα, οι Αθηναίοι έβραζαν κουκιά μαζί με άλλα όσπρια προσφέροντάς τα σε κοινή συνεστίαση ευχόμενοι καλή σπορά. Περιέφεραν ακόμα την Ειρεσειώνη δηλαδή ένα κλαδί ελιάς στολισμένο με μαλλί γεμάτο από καρπούς, τραγουδώντας:
«Η Ειρεσειώνη σύκα φέρνει και παχιά ψωμιά και στα βάζα μέλι και λάδι και κρασί δυνατό...» (Πλούταρχος).

 

 

http://www.meteo-news.gr/site/article/merominia_2011-2012/

http://hamomilaki.blogspot.com/2010/10/october-kalo-mina.html

Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ , ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΟΥ 1916

Στις 16 Αυγούστου 1916 έγινε συλλαλητήριο των βενιζελικών στην Αθήνα, όπου με την υποστήριξη του συμμαχικού στρατού, που είχε αποβιβαστεί στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας, ο Βενιζέλος ανακοίνωσε στο λαό την πλήρη διαφωνία του με τους χειρισμούς του Στέμματος. Τέθηκε επικεφαλής επανάστασης (Κίνημα Εθνικής Άμυνας) με έδρα τη Θεσσαλονίκη, όπου πήγε και σχημάτισε επαναστατική "Προσωρινή Κυβέρνηση Εθνικής Άμυνας" μαζί με τους ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη και στρατηγό Παναγιώτη Δαγκλή, χρησιμοποιώντας την ήδη ευρισκόμενη εκεί Κρητική Χωροφυλακή, αφού προηγουμένως στις 25 Σεπτεμβρίου πέρασε από την Κρήτη, η οποία προσχώρησε κι αυτή στην επανάσταση. Προσχώρησαν επίσης στο Κίνημα και τα άλλα νησιά του Αιγαίου. Η διαφωνία του νόμιμου πρωθυπουργού Βενιζέλου με το γερμανόφιλο βασιλιά Κωνσταντίνο, η παραίτησή του Βενιζέλου και ο σχηματισμός στη Θεσσαλονίκη Προσωρινής Κυβέρνησης (26 Σεπτεμβρίου/9 Οκτωβρίου 1916), η οποία τάχθηκε με το πλευρό των Συμμάχων και κήρυξε έκπτωτο τον Κωνσταντίνο, ήταν η αιτία για την οποία η Εκκλησία της Ελλάδας εναντιώθηκε και τελικά αφόρισε τον Βενιζέλο.

Η λεγόμενη "Τριανδρία της Εθνικής Αμύνης"
 ή "Εθνική Τριανδρία", Θεσσαλονίκη,
φθινόπωρο 1916. Από αριστερά:
ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης,
Ελευθέριος Βενιζέλος, στρατηγός Παναγιώτης Δαγκλής.

Στην Αθήνα επενέβη η Αντάντ και υποχρέωσε την κυβέρνηση Σκουλούδη να παραιτηθεί. Σχηματίστηκε υπηρεσιακή κυβέρνηση υπό τον Νικόλαο Καλογερόπουλο και η Βουλή διέκοψε τις εργασίες της (καθότι απλώς πλέον μεταβατική και διαχειριστική). Τα μέλη της κυβέρνησης Καλογερόπουλου διαφώνησαν μεταξύ τους ως προς την πολιτική που έπρεπε να ακολουθηθεί, οδηγώντας έτσι το κυβερνητικό αυτό σχήμα αυτό σε παραίτηση. Ακολούθησε ο καθηγητής Σπυρίδων Λάμπρου ο οποίος δέχτηκε την πρόταση του βασιλιά και σχημάτισε κυβέρνηση με μη πολιτικά πρόσωπα. Την κυβέρνηση αυτή η οποία επίσης δεν παρήγαγε κάποιο αποτέλεσμα διαδέχθηκε νέα υπό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη (ο οποίος λόγω χαρακτήρος συχνά καλείτο τις δύσκολες στιγμές). Οι σύμμαχοι, εκνευρισμένοι από την παρελκυστική πολιτική του βασιλιά ο οποίος απλώς κέρδιζε χρόνο, αποφάσισαν να τον απομακρύνουν από το θρόνο και την Ελλάδα, να τον διαδεχθεί δε ο δευτερότοκος γιος του Αλέξανδρος, παραμερίζοντας τον πρωτότοκο Γεώργιο. Στις 29 Μαΐου 1917 ο Κωνσταντίνος αναχώρησε από την Ελλάδα και λίγες μέρες μετά ο Βενιζέλος σχημάτισε κυβέρνηση, συγκλήθηκε δε η Βουλή, η οποία είχε προκύψει από τις εκλογές της 31 Μαΐου 1915 (θεωρούμενες οι επόμενες βουλές ως αντισυνταγματικές και η οποία ονομάστηκε Βουλή των Λαζάρων λόγω της ανάστασής της μετά από τόσο καιρό). Στις 11/24 Νοεμβρίου 1916 η ολοκληρωμένη Προσωρινή Κυβέρνηση κήρυξε τον πόλεμο στις Κεντρικές Δυνάμεις.

Όταν η Γερμανία υπέγραψε ανακωχή, συνήλθε στο Παρίσι η Συνδιάσκεψη της Ειρήνης, όπου ο Βενιζέλος παρέστη ως αντιπρόσωπος της Ελλάδας και προέβαλε τις αξιώσεις της χώρας μας, οι οποίες έγιναν στο σύνολό τους δεκτές με τις συνθήκες του Νεϊγύ (27 Νοεμβρίου 1919) και των Σεβρών (10 Αυγούστου 1920). Ως αποτέλεσμα αυτών των συνθηκών η Ελλάδα προσάρτησε (προσωρινά) την Ανατολική Θράκη και την ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης στην εκείθεν του Αιγαίου πλευρά. Όντας στη Γαλλία εκίνο τον καιρό, ο Βενιζέλος εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Ενώ όμως επρόκειτο να γυρίσει στην Ελλάδα, έγινε δολοφονική απόπειρα εναντίον του στο σιδηροδρομικό σταθμό της Λυών (από εκεί έπαιρνε κάποιος το τρένο για την πόλη Λυών), στο Παρίσι, από δύο απότακτους Έλληνες αξιωματικούς, κατά την οποία τραυματίστηκε από πυρά περιστρόφου. Αφού θεραπεύτηκε από τα τραύματά του, γύρισε το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς στην Αθήνα.

Ο θάνατος του άτυχου βασιλιά Αλέξανδρου είχε ως συνέπεια ν' ανακηρύξει αντιβασιλέα η Βουλή τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη. Την 1 Νοεμβρίου 1920 έγιναν βουλευτικές εκλογές. Το Κόμμα των Φιλελευθέρων έλαβε 50,31% του συνόλου των ψήφων αλλά νικήθηκε από την ενωμένη αντιπολίτευση που είχε λάβει το 49,36% λόγω του εκλογικού νόμου, που οδήγησε τις περισσότερες έδρες στην αντιβενιζελική παράταξη. Είναι φανερό πόσο διχασμένος ήταν τότε ο λαός.

http://apantelakis.forumotion.net/t487-topic

Το νόμισμα του βασιλιά Φίλιππου Β'

Αναδημοσίευση από το blog του Σπήλιου Σπηλιώτη, ΥΔΡΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

http://hydraspoliteia.blogspot.com/

Νόμισμα (χάλκινο), με την μορφή του Φιλίππου Β', που βρέθηκε  το 1998 στην περιοχή της Επισκοπής της Ύδρας και παραδόθηκε στην αρμόδια αρχαιολογική υπηρεσία (δείτε το έγγραφο παράδοσης-παραλαβής στην αρμόδια αρχαιολογική υπηρεσία). Προφανώς κατάλοιπο των Μακεδόνων φρουρών-στρατιωτών στην Ύδρα,  την εποχή της κυριαρχίας των Μακεδόνων από το 334 έως το 322 π.Χ. Το χάλκινο νόμισμα στην μία πλευρά του έχει το κεφάλι του Φιλίππου Β΄ και από την  άλλη ένα ανασηκωμένο άλογο. (Οι φωτογραφίες είναι από το έντυπο με τίτλο: "Ύδρα. Το οδοιπορικό μια αρχαιολογικής προσέγγισης" της τότε αρμόδιας αρχαιολόγου της Β' ΕΠΚΑ και μετέπειτα ΚΣΤ' ΕΠΚΑ κ. Μ. Πετριτάκη).

Υ.Γ.Ο Φίλιππος ο Β' ήταν  "μια από τις σημαντικότερες πολιτικές και στρατιωτικές φυσιογνωμίες του κλασικού αρχαίου κόσμου, βασιλιάς της Μακεδονίας, πρωτεργάτης της μακεδονικής κυριαρχίας επί των υπολοίπων Ελλήνων, γεγονός που απέφερε για πρώτη φορά την ενοποίηση του ελλαδικού χώρου και φυσικά πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου..." Πηγή:http://www.ethnos.gr/

Ο Υδραϊκός Ναυτικός Όμιλος κατέκτησε συνολικά 18 μετάλλια!

Παμπεριφερειακό Πρωτάθλημα Συλλόγων Θάλασσας , Ιτέα 10-11/09/2011

Ο Υδραϊκός Ναυτικός Όμιλος συμμετείχε για τέταρτη συνεχή χρονιά στο Παμπεριφερειακό Πρωτάθλημα Συλλόγων Θάλασσας, που πραγματοποιήθηκε στο ανοικτό κολυμβητήριο της Ιτέας 10 και 11 Σεπτεμβρίου του 2011, κατακτώντας συνολικά σε όλες τις κατηγορίες 18 μετάλλια, τέσσερα παραπάνω από πέρυσι στην Κάλυμνο!  Η συμμετοχή των συλλόγων που προετοιμάζονται σε θάλασσα απ’ όλη την Ελλάδα ήταν μεγάλη (συμμετείχαν 14 σωματεία) και ο ανταγωνισμός σε υψηλό  επίπεδο. Σάββατο πρωί και το ανοικτό κολυμβητήριο της Ιτέας είχε γεμίσει ασφυκτικά από τους αθλητές και τις αθλήτριες των σωματείων, αλλά και από γονείς που συνόδευαν τα παιδιά τους. Ο Υδραϊκός από την πρώτη στιγμή κέρδισε τις εντυπώσεις στην κερκίδα με τα συνθήματα και τους ύμνους της ομάδας! Τα φλας άναψαν και μετά τους καθιερωμένους χαιρετισμούς και τις οδηγίες από την επιτροπή των αγώνων ξεκίνησαν οι αγώνες. Με την εκκίνηση στο πρώτο αγώνισμα φάνηκε η αγωνιστική διάθεση για μεγάλους χρόνους και ρεκόρ!  Τόσο το Σάββατο (πρωί – απόγευμα), όσο και την Κυριακή το πρωί  οι αθλητές και  οι αθλήτριες του Υδραϊκού με δύναμη και πάθος,  συναγωνίστηκαν αθλητές και αθλήτριες με τρομερή φυσική κατάσταση και τεχνική . Παρόλο αυτά κατάφεραν να αποδείξουν ότι ακόμη και με δύο μήνες μόνο εντατικές προπονήσεις το καλοκαίρι στην Ύδρα, μπορούν να σταθούν ψηλά αγωνιστικά και να κερδίσουν τις εντυπώσεις και τα μετάλλια! Επιβραβεύεται έτσι η   προσπάθεια που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια για τη δημιουργία της αγωνιστικής ομάδας του Υδραϊκού σε σωστές βάσεις, με οργάνωση και προγραμματισμό, αλλά και την καταπληκτική δουλειά που επιτελεί η προπονήτρια του Ομίλου κα. Ασπασία Παπαδάκη. Χρειάζεται απ’ όλους στήριξη της ομάδας, περισσότερος χρόνος προπονήσεων και ενίσχυση με νέους αθλητές και αθλήτριες, ώστε να υπάρχει συνέχεια , αγωνιστική βελτίωση και περισσότερες επιτυχίες στο μέλλον!

http://www.ydraikosno.gr/

Ύδρα, άστρο του φθινοπώρου

Eνα από τα πιο γοητευτικά συστατικά της Yδρας είναι το πηγαινέλα των σκαφών μπροστά ή μέσα σε ένα γοητευτικό σκηνικό. Είναι, βλέπεις, που το νησί απεχθάνεται τα αυτοκίνητα και η επικοινωνία γινόταν πάντα με φιλικά προς το περιβάλλον μέσα, κυρίως διά θαλάσσης. Οι καροτσέρηδες σπρώχνουν ακόμη τα πρωτόγονα οχήματά τους, οι αγωγιάτες κανακίζουν τα μουλάρια και τα γαϊδούρια τους.

Τα θαλασσινά ταξί δεν ανοίγουν πια πανί, αλλά πηγαινοέρχονται έχοντας κάτι από τη νευρικότητα των αθηναϊκών _ τροχοφόρων _ ταξί. Απλώς, είναι διαφορετικό να τα βλέπεις να εισβάλλουν στο λιμάνι αφήνοντας έναν αφρισμένο ποταμό πίσω τους, μέσα από το στενό σοκάκι που αφήνουν οι πετροκτισμένοι τοίχοι του αρχοντικού του Ιάκωβου Τομπάζη και του παρακείμενου, διατηρητέου φυσικά, απλού σπιτιού. Οταν περιδιαβάζεις έναν από τους καλύτερα διατηρητέους παραδοσιακούς οικισμούς στην Ευρώπη, τότε η ομορφιά καθαγιάζει τα πάντα.

Καθώς παρακολουθείς το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα από το Καμίνι, με το νησάκι του Αγίου Νικολάου σε πρώτο πλάνο και τους λόφους της Πελοποννήσου στο φόντο, δέχεσαι αυτά τα «επιθετικά» ταχύπλοα να χαράζουν τον χρυσαφένιο καθρέφτη της θάλασσας. Και όχι μόνο τα δέχεσαι, αλλά παραδέχεσαι ότι είναι συστατικό της εξαίσιας εικόνας και ανυπομονείς να φανούν. Και ποτέ δεν περιμένεις πολύ...

ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ

http://taxidiblog.blogspot.com/2011/09/blog-post_23.html

Σεπτέμβρης 1982, ο νομπελίστας Οδυσσέας Ελύτης στην Ύδρα

Τον περασμένο μήνα επισκέφτηκε το νησί μας ο Νομπελίστας Ελύτης που φιλοξενήθηκε στο παλιό σπίτι του Μονοχάρτζη ( σήμερα Αγαπίου) από την οικογένεια του κ. Αγ. Αγαπίου.
Με τη συντροφιά του ο κ. Οδυσ. Ελύτης σεργιάνισε την παραλία της Ύδρας καθώς και τα γραφικά της δρομάκια και τέλος μπήκε στο φαρμακείο του κ. Ευαγ. Ραφαλιά όπoυ, αφού το περιεργάστηκε με ενδιαφέρον αρκετή ώρα ζήτησε να δει και το εσωτερικό του αρχοντικού, ο κ. Ραφαλιάς πρόθυμα τον ξενάγησε στο εσωτερικό του αρχοντικού.
Φεύγοντας ο κ. Ελύτης είπε, πως ολόκληρο αυτό το αρχοντικό είναι ένα από τα καλύτερα παραδοσιακά κτίρια του τόπου μας.

Υδραικά  Νέα, Σεπτέμβρης 1982
Life and Style 2004

ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΙΑ ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ

Τα πρωτοβρόχια έκαναν την εμφάνισή τους και στην Ύδρα εχτές Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου.  Αναμενόντουσαν  με ανακούφιση μετά την μακρά καλοκαιρινή περίοδο ανυδρίας στο νησί μας.  Δυστυχώς όμως κατά την διάρκεια της νύχτας τα φαινόμενα έγιναν πολύ έντονα, με αποτέλεσμα να κοπεί το ρεύμα στο μεγαλύτερο μέρος της Ύδρας. Στις 10 περίπου το βράδυ στην περιοχή Μαντράκι και πλησίον της οικίας Μαστραντώνη εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε στύλο της ΔΕΗ η οποία επεκτάθηκε και σε διπλανό.  Μετά από ειδοποίηση της κας Μαστραντώνη έσπευσαν επιτόπου εκπρόσωποι του Δήμου προς εκτίμηση της κατάστασης.  Αμέσως ειδοποιήθηκε η ΔΕΗ προκειμένου να διακόψει την παροχή ρεύματος προς αποφυγή περαιτέρω επέκτασης της φωτιάς η οποία και έσβησε τελικά από τη βροχή.  Σήμερα το πρωί ήρθαν στην Ύδρα τεχνικοί της ΔΕΗ από την περιοχή του Ναυπλίου οι οποίοι αποκατέστησαν τις ζημιές και επαναφέρανε την ηλεκτροδότηση στην περιοχή.

Τριαντα εννιά χρόνια από το θάνατο του Γιώργου Σεφέρη

Στις 20 Σεπτεμβρίου 1971 φεύγει από τη ζωή ο νομπελίστας ποιητής Γιώργος Σεφέρης. Χιλιάδες λαού συγκεντρώθηκαν δυο μέρες αργότερα για να συνοδεύσουν τον μεγάλο λογοτέχνη στην τελευταία του κατοικία, συγκέντρωση η οποία τελικά εξελίσσεται σε αντιδικτατορική διαδήλωση, με νέους, φοιτητές και μαθητές επικεφαλής. «Ο Γ. Σεφέρης έθεσε τη βάση για την ελεύθερη ποίηση», θα πει γι' αυτόν ο Οδυσσέας Ελύτης.

"Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι 

μέσα από τα δάχτυλά μου 

χωρίς να πιώ ούτε μια στάλα. 

Τώρα βυθίζομαι στην πέτρα. 

Ενα μικρό πεύκο στο κόκκινο χώμα, 

δεν έχω άλλη συντροφιά. 

Οτι αγάπησα χάθηκε μαζί με τα σπίτια 

που ήταν καινούργια το περασμένο καλοκαίρι 

και γκρέμισαν με τον αγέρα του φθινοπώρου."

"Στιγμή, σταλμένη από ένα χέρι 

που είχα τόσο αγαπήσει 

με πρόφταξες ίσια στη δύση 

σα μαύρο περιστέρι.

Ο δρόμος άσπριζε μπροστά μου, 

απαλός αχνός ύπνου 

στο γέρμα ενός μυστικού δείπνου ... 

Στιγμή σπυρί της άμμου,

που κράτησες μονάχη σου όλη 

την τραγική κλεψύδρα 

βουβή, σα να είχε δει την Ύδρα 

στο ουράνιο περιβόλι."

Ο Οδυσσέας Ελύτης είπε για το Γ. Σεφέρη: «Κανείς άλλος δεν στάθηκε τόσο ικανός ν’ ανιχνεύσει, να βρει και να κινήσει τα νήματα της ζωντανής ελληνικής παράδοσης όσο αυτός… Καλλιέργησε το αίσθημα της ευθύνης και κράτησε ψηλά τη σημαία της ελεύθερης συνείδησης, που τόσο την έχουν ανάγκη, σήμερα προπάντων, οι νέοι», ενώ ο Γιάννης Ρίτσος  με τη σειρά του είπε: «Αυτή την ώρα, τα λόγια μου φαίνονται μικρά για το ανάστημα του ποιητή, μικρά για τη λύπη και την περηφάνια που μας γεμίζει το έργο του και το ήθος του. Εδώ και πολλά χρόνια, σε κρίσιμες στιγμές της ελληνικής ιστορίας, ο ποιητής έσμιξε ποίηση και ελευθερία, αισθητική και ηθική, σε μια γνήσια και φυσική ενότητα, αφήνοντας μιάν υψηλή, παραδειγματική κληρονομιά σ’ ολόκληρο τον ελληνικό πολιτισμό. Ακόμα μια φορά «σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα».

http://tvxs.gr/news