Ένα ιστολόγιο γεμάτο από Ύδρα, γεμάτο από ιστορίες και εικόνες του παρόντος και του παρελθόντος της.
Πέμπτη 19 Απριλίου 2012
Τρίτη 17 Απριλίου 2012
Δευτέρα 16 Απριλίου 2012
Το κάψιμο του "Γιούδα"
Την Κυριακή του Πάσχα, στις 8 το απόγευμα πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στην παραλία της Ύδρας για να παρακολουθήσει το πατροπαράδοτο έθιμο του του "Γιούδα". Υδραίοι μπουρλοτιέρηδες κρατώντας τουφέκια παρέδωσαν στις φλόγες τo παραγεμισμένο με εκρηκτικές ύλες ομοίωμα του Ιούδα ενώ το όλο σκηνικό συμπληρώθηκε από αμέτρητα βεγγαλικά, βαρελότα και κροτίδες
Σάββατο 14 Απριλίου 2012
ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΥΔΡΑ 2012
Μεγάλη Παρασκευή. Ύδρα. Ξημέρωσε ένας μουντός καιρός, συννεφιασμένος. Η παραλία γεμάτη κόσμο και πολλά κότερα μικρά και μεγάλα δεμένα στο λιμάνι. Μεγάλη κίνηση στη θάλασσα από ταξί, βάρκες , ιπτάμενα δελφίνια και κάθε είδους πλεούμενο. Μια περίεργη αίσθηση παρ' όλα αυτά στην ατμόσφαιρα και η καμπάνα της μητρόπολης να χτυπάει πένθιμα, προκαλώντας ανάκατα συναισθήματα. Λύπη, πικρία, στεναχώρια , συναισθήματα όχι μόνο λόγω της ημέρας αλλά σίγουρα και εξαιτίας της εξαιρετικά δυσάρεστης κατάστασης που διανύει η πατρίδα μας και κάθε ένας από εμάς ξεχωριστά.
Στις εκκλησίες οι πιστοί προσκυνούν τους επιτάφιους οι οποίοι στολίζονται για την βραδινή τους περιφορά. Κάποιοι παίρνουν κι ένα λουλουδάκι να το αποθέσουν στο εικονοστάσι τους μέχρι το επόμενο Πάσχα. Όπως ήταν και είναι βέβαια ακόμη συνήθεια κάποιος τυχερός πιστός να πάρει ένα κεράκι από τον επιτάφιο. Λέγεται ότι αν το ανάψουν σε πολύ μεγάλη κακοκαιρία, πολύ σύντομα σταματάει.
Αργά το απόγευμα ο κόσμος κατευθύνεται προς τα Καμίνια. Το γραφικό λιμανάκι κατακλύζεται από τους πιστούς με τα αναμμένα τους κεράκια τόσο από τη στεριά όσο και από τη θάλασσα όπου τα σκάφη παραμένουν στη ράδα. Η περιφορά του Επιταφίου καταλήγει μέσα στο νερό μαζί με τους βαστάζους και όλοι ψάλουν Ω γλυκύ μου Έαρ σε μια απόλυτα κατανυκτική και συγκινητική ατμόσφαιρα.
Στη συνέχεια οι περισσότεροι επιστρέφουν στην παραλία της Ύδρας ώστε να μπορέσουν να παρακολουθήσουν την περιφορά των τεσσάρων επιτάφιων που συγκεντρώνονται στο λιμάνι από ενορίες του Αγίου Δημητρίου, της Υπαπαντής , της Αγίας Βαρβάρας και της Μητρόπολης φυσικά. Ο εμπνευσμένος και πολύ συγκινητικός λόγος του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Ύδρας, Σπετσών, Αιγίνης , Ερμιονίδος και Τροιζηνίας πραγματικά συνεπήρε τους πιστούς.
Η περιφορά των επιτάφιων ολοκληρώθηκε με την επιστροφή τους στις ενορίες τους, και ο κόσμος σκορπίστηκε άλλοι επιστρέφοντας στα σπίτια τους και άλλοι γευματίζοντας και απολαμβάνοντας την ήσυχη βραδιά στα εστιατόρια και τα μαγαζιά του νησιού.
Καλή Ανάσταση σε όλους
Στις εκκλησίες οι πιστοί προσκυνούν τους επιτάφιους οι οποίοι στολίζονται για την βραδινή τους περιφορά. Κάποιοι παίρνουν κι ένα λουλουδάκι να το αποθέσουν στο εικονοστάσι τους μέχρι το επόμενο Πάσχα. Όπως ήταν και είναι βέβαια ακόμη συνήθεια κάποιος τυχερός πιστός να πάρει ένα κεράκι από τον επιτάφιο. Λέγεται ότι αν το ανάψουν σε πολύ μεγάλη κακοκαιρία, πολύ σύντομα σταματάει.
Αργά το απόγευμα ο κόσμος κατευθύνεται προς τα Καμίνια. Το γραφικό λιμανάκι κατακλύζεται από τους πιστούς με τα αναμμένα τους κεράκια τόσο από τη στεριά όσο και από τη θάλασσα όπου τα σκάφη παραμένουν στη ράδα. Η περιφορά του Επιταφίου καταλήγει μέσα στο νερό μαζί με τους βαστάζους και όλοι ψάλουν Ω γλυκύ μου Έαρ σε μια απόλυτα κατανυκτική και συγκινητική ατμόσφαιρα.
Στη συνέχεια οι περισσότεροι επιστρέφουν στην παραλία της Ύδρας ώστε να μπορέσουν να παρακολουθήσουν την περιφορά των τεσσάρων επιτάφιων που συγκεντρώνονται στο λιμάνι από ενορίες του Αγίου Δημητρίου, της Υπαπαντής , της Αγίας Βαρβάρας και της Μητρόπολης φυσικά. Ο εμπνευσμένος και πολύ συγκινητικός λόγος του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Ύδρας, Σπετσών, Αιγίνης , Ερμιονίδος και Τροιζηνίας πραγματικά συνεπήρε τους πιστούς.
Η περιφορά των επιτάφιων ολοκληρώθηκε με την επιστροφή τους στις ενορίες τους, και ο κόσμος σκορπίστηκε άλλοι επιστρέφοντας στα σπίτια τους και άλλοι γευματίζοντας και απολαμβάνοντας την ήσυχη βραδιά στα εστιατόρια και τα μαγαζιά του νησιού.
Καλή Ανάσταση σε όλους
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
Ο Δήμαρχος, το Δημοτικό Συμβούλιο
και οι εργαζόμενοι στον Δήμο Ύδρας,
σας εύχονται με αγάπη
Καλό Πάσχα !
Η Ανάσταση του Χριστού,
ευχόμαστε να φέρει και
την Ανάσταση της Πατρίδας Ελλάδας.
Όλοι μαζί, ενωμένοι σαν μια ψυχή, με σύμπνοια και εργατικότητα, μακριά
από προσωπικά συμφέροντα και φιλοδοξίες,
θα καταφέρουμε σύντομα να βγούμε από την δύσκολη συγκυρία και να
καταστήσουμε την χώρα μας πρώτη και στην θέση που της αξίζει.
Με αγάπη και πολλές ευχές,
ο Δήμαρχος Ύδρας
Άγγελος Λ. Κοτρώνης
Τετάρτη 11 Απριλίου 2012
ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ, 2012
Η Περιφορά
Του Θαλασσινού Επιταφίου
Τα αρχοντικά
και τα γραφικά της σοκάκια είναι στα καλύτερά τους το Πάσχα. Εδώ την
κατανυκτική ατμόσφαιρα δεν θα την διακόψουν κόρνες από μηχανάκια ή αυτοκίνητα.
Μόνο τα ταπεινά γαϊδουράκια χρησιμεύουν ως λιτό φόντο για την Εβδομάδα των
Παθών. Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής ακολουθούμε πρώτα τους ντόπιους στη
συνοικία Καμίνια. Εκεί, στην ενορία του Αγίου Ιωάννη ο “Θαλασσινός Επιτάφιος”
θα περάσει πρώτα από όλα τα στενά για να καταλήξει μέσα στη θάλασσα για να
ευλογήσει τα νερά. Δέηση για τους σφουγγαράδες και τους ναυτικούς, όπως παλιά.
Επιστρέφουμε στη Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τη Μητρόπολη που έχει αρχίσει να
συγκεντρώνεται ο περισσότερος κόσμος. Λιγότεροι βρίσκονται στον Άγιο Δημήτριο
και στη μικρή εκκλησία της Υπαπαντής. Όλοι οι πιστοί θα συναντηθούν στο λιμάνι
ακολουθώντας τους τέσσερις Επιτάφιους σε μια κοινή λειτουργία μέχρι να
επιστρέφει ο κάθε επιτάφιος στην ενορία του. Το σκηνικό αλλάζει το βράδυ της
Ανάστασης: όλο το νησί φωτίζεται από τις λαμπάδες του μυστηρίου και τα
φωτισμένα πλοία στο λιμάνι περιμένουν το “Χριστός Ανέστη” για να σημάνουν
χαρμόσυνα τις σειρήνες τους. Μετά το κυριακάτικο ψήσιμο του οβελία το ραντεβού
δίνεται για μια ακόμα φορά για το κάψιμο του Ιούδα. Ο “προδότης” θα έχει την
τιμωρία που του αξίζει μέσα σε πανδαιμόνιο από κροτίδες και πυροτεχνήματα.
5 πράγματα
που πρέπει να κάνετε στην Ύδρα
1.
Ακολουθήστε την περιφορά του Θαλασσινού Επιταφίου που γίνεται με μεγάλη
ευλάβεια το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής στα Καμίνια, το παλιό ψαροχώρι σε
απόσταση 10 λεπτών από το λιμάνι. Μετά από την περιφορά του στην συνοικία,
καταλήγει μέσα στη θάλασσα για να ευλογηθούν τα νερά και να γίνει δέηση υπέρ
των ναυτικών.
2.
Παρακολουθήστε την Ανάσταση στη μητρόπολη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου
(“μοναστήρι” για τους ντόπιους) στο λιμάνι. Η καλύτερη στιγμή είναι όταν ο
παπάς ψέλνει το “Χριστός Ανέστη” και τα παραταγμένα στο λιμάνι, φωτισμένα πλοία
βάζουν μπροστά τις σειρήνες τους και πετούν κόκκινες φωτοβολίδες.
3. Βρεθείτε
το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα στο γήπεδο του νησιού ή στο λιμάνι για να
δείτε το κάψιμο του Ιούδα μέσα σε πανδαιμόνιο από πυροτεχνήματα και κροτίδες
που ακούγονται σε όλο το νησί.
4. Κάντε την
πιο ρομαντική, ανοιξιάτικη βόλτα ανεβαίνοντας προς το μοναστήρι του Προφήτη
Ηλία σ’ ένα τοπίο που μοσχοβολά απ’ τις ανθισμένες λεμονιές, τις πορτοκαλιές,
το αγιόκλημα και τα χαμομήλια που φυτρώνουν μες απ’ τα βράχια.
5.
Προμηθευτείτε τα διάσημα αμυγδαλωτά από το Εργαστήριο-Ζαχαροπλαστείο του
Τσαγκάρη που λειτουργεί από το 1930: είναι νηστίσιμα και θα τα βρείτε βρασμένα
ή ψημένα προς €16 το κιλό.
Δευτέρα 9 Απριλίου 2012
ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΟΝ "ΜΩΛΟ" ΥΔΡΑΣ
Η προγραμματισμένη άσκηση ΠΥΡΠΟΛΗΤΗΣ που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 6 Απριλίου στον Δοκό της Ύδρας παρουσία του ΥΕΘΑ κ. Αβραμόπουλου και ολόκληρης της στρατιωτικής ηγεσίας πέτυχε. Άφησε όμως πίσω της συντρίμμια στην περιοχή "Μώλος" της Ύδρας. Υπάρχει όμως και κάποια "λεπτομέρεια" η οποία είναι πολύ σοβαρή και επιβάλεται να της δοθεί η δέουσα προσοχή, όπως και να υπάρξει ανταπόκριση από την πλευρά της ηγεσίας του Πολεμικού Ναυτικού: οι συνέπειες των απόνερων των πολεμικών πλοίων που διαπλέουν το στενό της Ύδρας
Ο ιδιοκτήτης θαλάσσιου ταξί κ. Βαγγέλης Γκιώνης καταθέτει την πικρία του αναφέροντας ότι την Παρασκευή αφού μετά από δρομολόγιο έδεσε στην προβλήτα του Μώλου και απουσίασε από το σκάφος του για 10 λεπτά. Αυτό το διάστημα ήταν αρκετό ώστε τα απόνερα της Φρεγάτας που λάμβανε μέρος στην άσκηση να παρασύρουν το ταξί του στη στεριά.
"Γύρισα , και αντί να βρω το ταξί μου στη προβλήτα το βρήκα στη στεριά. Στη δύσκολη αυτή οικονομική περίοδο που διανύουμε θα πρέπει να επιβαρυνθώ με επισκευές "υφάλων", "προπελών" και "ποδιού" καθώς και με πολύτιμο χάσιμο χρόνου ειδικά τώρα το Πάσχα. Όποτε γίνεται άσκηση στην περιοχή Πελοποννήσου, Ερμιόνης και Ύδρας, οι φρεγάτες που ανοίγουν δρόμο προκαλούν πολλές ζημιές με τα απόνερά τους. Πολλές υλικές ζημιές, και πρέπει να πω ότι από τύχη δεν έχουμε θρηνήσει και θύματα. Από παραδείγματα... πολλά. Μια φορά τα απόνερα είχαν πλημμυρίσει όλο το Μίρα Μάρε φτάνοντας μέχρι τη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου. Άλλη φορά σπάσανε οι κάβοι στο πλοίο Χρήστος - Νεκταρία που φόρτωνε στο Μετόχι και κόντεψε να σκοτωθεί ο κόσμος. Και πάρα πολλά άλλα. "
Και τελειώνοντας ο κ. Γκιώνης απεύθυνε έκκληση προς την ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού :
"Με όλη την εκτίμηση και την ευγνωμοσύνη προς το Πολεμικό Ναυτικό μας, θερμή παράκληση - και όχι μόνο εκ μέρους μου φαντάζομαι- όταν τα πολεμικά πλοία περνάνε από το στενό της Ύδρας να μειώνουν ταχύτητα γιατί εκτός από τις υλικές ζημιές που προκαλούνται από τα απόνερά τους, θα ήταν τραγικό να υπάρξουν και ανθρώπινες απώλειες".
ΣΟΦΙΑ ΜΩΡΕΣ
ΑΣΚΗΣΗ "ΠΥΡΠΟΛΗΤΗΣ" ΣΤΟΝ ΔΟΚΟ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ
Μήνυμα ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι ...εδώ, αξιόμαχες και με αυτοπεποιθηση δόθηκε προς κάθε κατεύθυνση με την διακλαδική άσκηση Πυρπολητής που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 6 Απριλίου 2012, στην Νήσο Δοκό Ύδρας.
Ηταν μια άσκηση ταχείας αντίδρασης με την συμμετοχή προσωπικού και μέσων των τριών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων.
Την άσκηση ΠΥΡΠΟΛΗΤΗΣ παρακολούθησε ο ΥΕΘΑ κ. Αβραμόπουλος και η ολόκληρη η στρατιωτική ηγεσία , ήταν δε ένα πολύ καλό δείγμα της εκπαίδευσης που πραγματποποιούν μετά την αντίστοιχη άσκηση που είχε γίνει πέρυσι στην ίδια περιοχή παρουσία των κκ. Βενιζέλου και Μπεγίτη.
ΠΗΓΗ: http://24wro.blogspot.com/2012/04/blog-post_9941.html
Σάββατο 7 Απριλίου 2012
ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ, ΚΑΣΤΕΛΛΟ
Το παρόν δεν αποτελεί διαφήμιση παρά απλά μια προσπάθεια προβολής και προώθησης των παροχών των επαγγελματιών και - όχι μόνο- της Ύδρας.
Για πραγματική μαγεία πάνω στην παραλία, ανακαλύψτε το Castello!
|
To μισοερειπωμένο κάστρο του 18ου αιώνα, στην παραλία Καμίνι, έκρυβε πολλά μυστικά.Οι νέοι ιδιοκτήτες του, άνθρωποι του κόσμου με μεγάλη αγάπη στην Ύδρα, το ανακαίνισαν με μεράκι αλλά και απόλυτο σεβασμό στην ιδιαιτερότητα και την παράδοση του νησιού. Το αποτέλεσμα είναι ένας μοναδικός, μαγικός χώρος για κάθε στιγμή της ημέρας, που γράφει μια νέα σελίδα στην κοσμοπολίτικη ιστορία της Ύδρας. Το Cafe απλώνεται σε διάφορα επίπεδα και λειτουργεί όλη τη μέρα. Στα φιλόξενα τραπέζια του ή στις αναπαυτικές μαξιλάρες μπορείτε να πάρετε πρωινό, καφέ, χυμούς, snacks, ποτά και να απολαύσετε το ηλιοβασίλεμα, πάντα σε άμεση επαφή με την παραλία.
Στην κομψή παραλία μας, μπορείτε να απολαύσετε τον ήλιο και τη θάλασσα σε αναπαυτικές ξαπλώστρες. Οι άνθρωποι του Castello θα φροντίσουν για ό,τι χρειάζεστε προκειμένου να κάνουν την παραμονή σας πιο άνετη και ευχάριστη!
|
Πέμπτη 5 Απριλίου 2012
ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΎΔΡΑ , NEW YORK TIMES
Latest Stop on the Art Circuit? Hydra, Greece
THE long communal table
stretched out down a craggy path overlooking the Saronic Gulf. It had the
cluttered look of a Renaissance painting, with remnants of grilled lamb,
carafes of wine and abundant cutlery. But the overall effect was more
minimalist; the sky was black save for a string of white party lights affixed
to a telephone pole illuminating a barren hillside of rocks and prickly shrubs.
The contrast could not have been lost on the 300 or so art-world habitués who had gathered on the small island of Hydra in Greece on an early summer night. The artists Brice Marden and Maurizio Cattelan were there; so was the actress Chloë Sevigny, not to mention countless art collectors and curators. Guests were dressed in party attire suitable for a balmy Mediterranean night: shoulder-baring black dresses, linen suits, T-shirts.
The contrast could not have been lost on the 300 or so art-world habitués who had gathered on the small island of Hydra in Greece on an early summer night. The artists Brice Marden and Maurizio Cattelan were there; so was the actress Chloë Sevigny, not to mention countless art collectors and curators. Guests were dressed in party attire suitable for a balmy Mediterranean night: shoulder-baring black dresses, linen suits, T-shirts.
They had made the trek by plane and hydrofoil for what
has become one of the more coveted invitations on the art calendar: the opening
party for the Slaughterhouse, an art space owned by Dakis Joannou, the Greek
Cypriot billionaire and collector.
Hydra is only 45 miles from Athens, one of the easiest Greek isles to
reach. In many ways it is what it appears to be: a quaint tourist island, with
jewelry and gift shops and overpriced Wi-Fi cafes flanking the horseshoe-shaped
port.
But the island has also become a stronghold of
contemporary art. Tucked into the town are several world-class contemporary art
spaces, found on the labyrinthine back streets or in repurposed commercial
buildings. In addition to the Slaughterhouse, which used to be just that,
there’s the Hydra School Projects, a pop-up in the local high school; and the
Hydra Workshop, a gallery run by the collector Pauline Karpidas in an old
ship-repair garage of a mansion once belonging to the Bulgari family. (This
year’s show at the Hydra Workshop features the Los Angeles artists
Matt Johnson, Frank Benson and Mark Grotjahn.)
Hydra didn’t become an art-world mecca overnight; the
buzz has been building for the last few years. With the opening of
Slaughterhouse in 2009, coupled with the growing influence of Hydra School
Projects and Hydra Workshop, the island has earned itself a spot on the summer
art tour, attracting many of the same pilgrims who go to Art Baseland biennales.
Long before the galleries and celebrity-studded
openings, though, Hydra was a refuge for artists and intellectuals. The writers
Henry Miller and Lawrence Durrell came to stay with the painter Nikos Hadjikyriakos-Ghikas at his family’s mansion in the
late 1930s. (Miller compared the island to a “huge loaf of petrified bread” in
his travel book “The Colossus of Maroussi.”)
The singer and songwriter Leonard Cohen bought a home
here in the 1960s and a rush of creative types followed him: poets, artists and
musicians, who thronged the open-air tavernas at night and set up communal
houses in the decrepit mansions.
More recently the appeal for artists has been the
large number of generous collectors who have homes on the island, sponsor
artist residencies and give lavish parties. Mr. Joannou said collectors chose
Hydra because of its bohemian past and its architecture, which is
grander than that of most Hellenic islands. In the 18th century Hydra was
filled with wealthy merchants, admirals and sea captains who built mini stone
palazzos in the Venetian style, which now flank the hills around the port like
couture-clad sentries.
Most of the hotels and guest houses on Hydra have been
around for a long time but don’t seem outdated. They exude a Bohemian
sensibility with their overgrown gardens and mix of minimalist-style architecture and airy
interiors, casually decorated with antiques left over from the island’s heyday.
Many in the art crowd can be found at the Miranda, a
converted sea captain’s mansion with 14 suites, and at the more upscale
Bratsera, a minimalist boutique hotel in a former sponge factory. (Sponges were
the island’s main industry in the 1940s and ’50s, as immortalized by Sophia
Loren, who played a sexy local sponge-diver in the 1957 film “Boy on a
Dolphin.”)
Wander Bratsera’s grounds and you will notice art
projects, like the olive tree by the swimming pool covered in tiny Chinese
characters, an installation by Charwei Tsai.
“Hydra is a different type of inspiring,” said Nate
Lowman, a New York City artist
who visits frequently. “To be able to see art exhibited on an island, a place
where you can’t even put toilet paper in the toilet because it clogs, really
changed my world.”
Mr. Joannou, who commutes from Athens aboard his
yacht, which was decorated by the artist Jeff Koons with bright graphics,
agreed.
“Hydra is not arty in the conventional way,” he said.
“It’s not Williamsburg with artists living on the cheap or the Hamptons with
its crazy parties. It’s a small-scale community kind of place; very friendly
with groups of people going out to the tavern to eat.”
And its art scene lasts only for the summer; as soon
as the cool weather rolls in come September, the island reverts to its simple,
quiet self, with a population of about 3,000.
Cars, motorbikes and bicycles are banned from the
island, which gives it a charmingly primitive feel. Water taxis that speed up
and down the rocky coast are the main source of transportation, shuttling
passengers to hard-to-reach beaches and restaurants in remote villages.
At the main port, donkeys with carnations tucked
behind their ears and human-pulled trolleys wait to haul luggage and supplies
up the winding cobblestone streets. It’s not uncommon to see donkeys carrying
crates of valuable artwork up bumpy paths to the art spaces. (There are five
garbage trucks on the island — they come out only in the wee hours — but
otherwise there’s no automotive cheating.)
The slow pace of life on the island seems to have an
effect on the mind. Spend a week on Hydra and normal things begin to seem
conceptual. The artist Doug Aitken said an abandoned fishing barge in the middle of the harbor “resembled a perfect
sculpture.” A local fisherman with a bushy handlebar mustache looked as if he
had stepped out of the last century. But he had art credentials, too: he had
acted in a Matthew Barney project for Slaughterhouse a couple of years ago.
“Hydra has this special
thing of feeling primitive without really being primitive,” said Mr. Marden,
who bought a home on the island in the 1970s. His future wife had been staying
on Spetses, nearby, he said, and “she noticed all the cool people getting off
in Hydra, so we decided to come check it out.”
Mr. Marden has produced
several series of paintings inspired by the island.
“I’m interested in where civilization went wrong,” he
said one morning at the Pirate Bar, an artists’ hangout, sipping on
rocket-fuel-strength café fredo (iced cappuccino topped with thick, sweet,
addictive foam).
Mr. Marden was waiting for a water taxi to take him
and his family to Limioniza, a remote beach on the uninhabited south side of
the island, for a swim. (You can walk there too, but you must cross the steep
Mount Eros, and it takes several hours.) Nature excursions and treks to
hillside monasteries, seaside villages and remote beaches are something of a
ritualistic pastime on Hydra and nearly always a group effort. In the
Mediterranean, everything — from swimming to soul searching — is done with an
entourage.
The Hydra School Projects, known for exhibitions of
emerging artists, is among the mansions in the hills behind the port. I climbed
hundreds of little stone stairs lined with bougainvillea, blue plumbago and
friendly stray cats lounging in the shade.
A group of schoolgirls pointed in the direction of an
ornate white stone building trimmed in pale green. The exhibition was arranged
in the classrooms. In one were nude photographs of the model Kristen McMenamy
by Juergen Teller. In another Mark Borthwick, a Brooklyn artist, stood in a
sarong and sneakers, strumming a guitar with his long, picklike fingernails as
part of an installation for his film “Poet’tree.” About a dozen or so people
were watching, a mix of in-the-know art hunters and passersby in sturdy walking
shoes who seemed pleased with their discovery.
The island is at its most social at dinnertime, around
10 p.m., when the alleyways around the port begin to buzz. Dimitrios
Antonitsis, the founder of Hydra School Projects, and a group of artists were
seated up on the vine-covered terrace of a taverna, Gitoniko, run by a local
couple, Christina and Manolis. The home-cooked cuisine is among the island’s
finest; platters of eggplant salad; grape leaves stuffed with raisins, pine
nuts and cinnamon; and grilled locally caught calamari.
The artists, several of whom were Greek, spoke of the
country’s economic crisis, which is not perceptible in Hydra except when the
ferry companies go on strike. “Athens is burning, but on Hydra all is calmness
and pretty pictures,” said Konstantinos Skarmoutsos, a jewelry designer from
Athens.
After dinner the group wandered. Every path seemed to
lead to a small taverna with clusters of outdoor tables and guitar players
crooning ballads. At the Pirate Bar, one of our party ran into an artist friend
from London, who invited us to join her table. A
carafe of wine arrived, and another, and soon it was 4 a.m. A typical night on
Hydra.
http://travel.nytimes.com/2011/08/14/travel/hydra-greece-latest-stop-on-the-art-circuit.html?pagewanted=2&sq=hydra&st=cse&scp=1
http://travel.nytimes.com/2011/08/14/travel/hydra-greece-latest-stop-on-the-art-circuit.html?pagewanted=2&sq=hydra&st=cse&scp=1
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)







































