Όπως θα θυμούνται οι παλαιότεροι - αλλά και όσοι επισκέπτονται με πλοίο μερικά νησιά - οσάκις τα ακτοπλοϊκά σκάφη δεν μπορούσαν να πλευρίσουν στις προβλήτες των νησιών, ή άλλων λιμανιών, έριχναν τις άγκυρες ανοιχτά και οι επιβάτες με τις αποσκευές τους μεταφέρονταν από και προς την ξηρά με λέμβους.
Το 1905 οι λεμβούχοι του Λεωνιδίου είχαν συστήσει εταιρεία τριετούς διάρκειας για την από κοινού εκμετάλλευση της μεταφοράς των επιβατών και αποσκευών τους από και προς τα πλοία. Αργότερα συστάθηκαν και άλλες λεμβουχικές εταιρείες. Όταν η εταιρεία διαλυόταν, κάτι που συνέβαινε συχνά, οι ήσυχοι βαρκάρηδες γίνονταν Αλγερίνοι Κουρσάροι στην προσπάθεια τους ποιος θα φθάσει πρώτος στο καράβι που προσέγγιζε. Στα 1933 αυτός ο άκριτος ανταγωνισμός είχε τραγικό θύμα τον Ιωάννη Γ. Χιώτη.
Όμως σιγά – σιγά σε διάφορα λιμάνια οι λεμβούχοι έπαψαν να χρησιμοποιούνται, με πρώτο τον Πειραιά. Και φυσικά να τίθεται θέμα κατάργησης των λεμβουχικών δικαιωμάτων. Στις 18.11.1901 το περιοδικό «Ναυτική Ελλάς» κατήγγειλε ως πληγή την ύπαρξη των λεμβούχων, γιατί τότε βέβαια δεν υπήρχαν προβλήτες να πρυμνοδετήσουν τα ατμόπλοια. Στη συνέχεια, το 1930 που ιδρύθηκε ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ), εμφανίστηκαν ορισμένοι ένστολοι λιμενεργάτες και αποσκευομεταφορείς οι οποίοι ζητούσαν να πληρωθούν και από τους επιβάτες, παρ' όλο που ήταν έμμισθοι του ΟΛΠ.
Την άνοιξη του 1946, ο πλοιοκτήτης καπετάν Γιάννης Λάτσης με το ατμόπλοιο «Νίκη» αντιμετώπισε τους δύο λεμβούχους που υπήρχαν στην Αίγινα και που θέλησαν να επιβάλουν τους όρους τους στους επιβάτες. Τότε με τέχνη ο καπετάνιος του «Νίκη» πλεύρισε το πλοίο στο κεφαλόσκαλο χωρίς να δέσει το βαπόρι και αποβίβασε τους επιβάτες με σκάλα από την πλώρη. Αυτή ήταν η αρχή του τέλους των λεμβούχων του Αργοσαρωνικού, γιατί ένα χρόνο αργότερα ο τότε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Θ. Κιζάνης με υπουργική απόφαση κατάργησε τους λεμβούχους, τόσο στο λιμάνι του Πειραιά όσο και στα νησιά του Αργοσαρωνικού.
Αυτό συνέβαινε και στον Πόρο μέχρι τη δεκαετία του 1930.
Τα βαπόρια, άρχιζαν να σφυρίζουν από μακριά, δυο- τρία μίλια πριν το αγκυροβόλιο, και ν’ αναγγέλλουν την άφιξή τους στους ταξιδιώτες, που, ακόμα πιο πριν, την ανάγγελνε ο καπνός, που φουγάριζε μαύρος και μποϊλής σαν αψηλοκαλόγερος στο βάθος τού ορίζοντα. Οι επιβάτες και τα εμπορεύματα, τα κοφίνια κι οι βαλίτσες πηγαινοέρχονταν από το πλοίο στην αποβάθρα, κι απ’ την αποβάθρα στο πλοίο, με τις βάρκες και τις ξέχειλες μαούνες, ν’ ακολουθούν η μια πίσω από την άλλη.
Οι ταξιδιώτες, σαν τύχαινε να ‘χει λίγη θαλασσοταραχή, τραμπαλίζονταν γλυκερά πάνω στα υγρά καπούλια τής θάλασσας. Αν, όμως, τύχαινε η θαλασσοταραχή να ‘ναι ακόμα μεγαλύτερη, τους έβλεπες όλους μαζί, σκαριά και ταξιδιώτες, να παλεύουν αγκαλιασμένοι με τη θάλασσα, να χάνονται μια στο βύθος των κυμάτων κι ύστερα από λίγο να εμφανίζονται και πάλι ολόρθοι μπροστά στα σκιαγμένα μάτια φίλων και συγγενών που με το μαντίλι, δακρύβρεχτοι, τους αποχαιρετούσαν από την αποβάθρα καταντικρύ, μέχρι να χαθούν ολότελα απ’ τα μάτια τους.
Η ανάβαση, τώρα, απ’ τη βάρκα στο κατάστρωμα τού σκυλοπνίχτη- γιατί σαν τέτοια λογιούνταν τα καράβια τής εποχής εκείνης, ήταν μια άλλη ιστορία που απαιτούσε αρκετή σβελτάδα, ταχύτητα κι, ίσως, και λίγη τύχη κι ακροβατική δεξιότητα… Βρισκόσουν, κυριολεκτικά, στα χέρια λίγων στιμονερών αντρών, των θαλασσόδαρτων και αρμυροψημένων βαρκάρηδων του λιμανιού, που έπρεπε να βρουν την κατάλληλη στιγμή, που το κύμα θα σήκωνε αψηλά τη βάρκα, για να σ’ αρπάξουν και κυριολεκτικά σαν εμπόρευμα να σ’ εκσφενδονίσουν στα ενδότερα, στο στενάχωρο και ψυχοπλακωτικό σκαρί του σκυλοπνίχτη.
Εκεί σε περίμεναν οι άλλοι πετσωμένοι, γερόστητοι θαλασσόλυκοι του καραβιού, για να σ’ αρπάξουν κι εκείνοι με τη σειρά τους και να σε σπρώξουν πάρα μέσα, προς το εσωτερικό τού καραβιού, απ’ όπου ξεκινούσε μια νέα περιπέτεια, που αφορούσε πλέον στη διαμονή και επιβίωσή σου μέσα σ’ αυτό.
Ήταν η εποχή που για να ταξιδέψεις έπρεπε να το σκεφτείς πολλές φορές και να τ’ αποφασίσεις μετά από πολλή και ώριμη σκέψη. Επί πλέον, ολόκληρο το καράβι ήταν ένας απέραντος πλωτός στάβλος, με τους ανθρώπους και τα ζώα στοιβαγμένους όλους μαζί μέσα και συναγωνιζόμενους για το ποιος απ’ όλους θα πετούσε μακρύτερα τους…εμετούς του, που τους προκαλούσε η έντονη μπόχα και δυσοσμία που απέπνεαν οι χώροι του καραβιού, αλλά και η κακοκαιρία που τα έπιανε, τότε, πολύ εύκολα τα καράβια, έτσι μικρά και κακορίζικα όπως ήταν!
 |
| 1959. Η ΒΑΡΚΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΣΤΗ ΡΑΔΑ ΣΤΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ |
Για τις υπηρεσίες τους αυτές οι λεμβούχοι και οι αχθοφόροι ελάμβαναν διοικητικά καθορισμένα δικαιώματα τα οποία αναφέρονταν αντίστοιχα ως «λεμβουχικά» και «αχθοφορικά». Από τα μέσα περίπου της δεκαετίας του 1960, όμως, με τη βελτίωση των λιμενικών εγκαταστάσεων των νησιών, τα ακτοπλοϊκά άρχισαν σιγά - σιγά να διακινούν τους επιβάτες κατευθείαν από τις προβλήτες, με αποτέλεσμα να μη χρειάζεται η διαμεσολάβηση λεμβούχων και αχθοφόρων. Ηταν ένα απαραίτητο αλλά και επικερδές επάγγελμα, με κοινωνικές προεκτάσεις.
 |
| ΥΔΡΑ 1959 ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΟΣΚΑΛΟ |
Όμως σιγά – σιγά σε διάφορα λιμάνια οι λεμβούχοι έπαψαν να χρησιμοποιούνται, με πρώτο τον Πειραιά. Και φυσικά να τίθεται θέμα κατάργησης των λεμβουχικών δικαιωμάτων. Στις 18.11.1901 το περιοδικό «Ναυτική Ελλάς» κατήγγειλε ως πληγή την ύπαρξη των λεμβούχων, γιατί τότε βέβαια δεν υπήρχαν προβλήτες να πρυμνοδετήσουν τα ατμόπλοια. Στη συνέχεια, το 1930 που ιδρύθηκε ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ), εμφανίστηκαν ορισμένοι ένστολοι λιμενεργάτες και αποσκευομεταφορείς οι οποίοι ζητούσαν να πληρωθούν και από τους επιβάτες, παρ' όλο που ήταν έμμισθοι του ΟΛΠ.
Την άνοιξη του 1946, ο πλοιοκτήτης καπετάν Γιάννης Λάτσης με το ατμόπλοιο «Νίκη» αντιμετώπισε τους δύο λεμβούχους που υπήρχαν στην Αίγινα και που θέλησαν να επιβάλουν τους όρους τους στους επιβάτες. Τότε με τέχνη ο καπετάνιος του «Νίκη» πλεύρισε το πλοίο στο κεφαλόσκαλο χωρίς να δέσει το βαπόρι και αποβίβασε τους επιβάτες με σκάλα από την πλώρη. Αυτή ήταν η αρχή του τέλους των λεμβούχων του Αργοσαρωνικού, γιατί ένα χρόνο αργότερα ο τότε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Θ. Κιζάνης με υπουργική απόφαση κατάργησε τους λεμβούχους, τόσο στο λιμάνι του Πειραιά όσο και στα νησιά του Αργοσαρωνικού.
Αυτό συνέβαινε και στον Πόρο μέχρι τη δεκαετία του 1930.
Τα βαπόρια, άρχιζαν να σφυρίζουν από μακριά, δυο- τρία μίλια πριν το αγκυροβόλιο, και ν’ αναγγέλλουν την άφιξή τους στους ταξιδιώτες, που, ακόμα πιο πριν, την ανάγγελνε ο καπνός, που φουγάριζε μαύρος και μποϊλής σαν αψηλοκαλόγερος στο βάθος τού ορίζοντα. Οι επιβάτες και τα εμπορεύματα, τα κοφίνια κι οι βαλίτσες πηγαινοέρχονταν από το πλοίο στην αποβάθρα, κι απ’ την αποβάθρα στο πλοίο, με τις βάρκες και τις ξέχειλες μαούνες, ν’ ακολουθούν η μια πίσω από την άλλη.
 |
| ΥΔΡΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΠΙΒΑΤΩΝ |
Η ανάβαση, τώρα, απ’ τη βάρκα στο κατάστρωμα τού σκυλοπνίχτη- γιατί σαν τέτοια λογιούνταν τα καράβια τής εποχής εκείνης, ήταν μια άλλη ιστορία που απαιτούσε αρκετή σβελτάδα, ταχύτητα κι, ίσως, και λίγη τύχη κι ακροβατική δεξιότητα… Βρισκόσουν, κυριολεκτικά, στα χέρια λίγων στιμονερών αντρών, των θαλασσόδαρτων και αρμυροψημένων βαρκάρηδων του λιμανιού, που έπρεπε να βρουν την κατάλληλη στιγμή, που το κύμα θα σήκωνε αψηλά τη βάρκα, για να σ’ αρπάξουν και κυριολεκτικά σαν εμπόρευμα να σ’ εκσφενδονίσουν στα ενδότερα, στο στενάχωρο και ψυχοπλακωτικό σκαρί του σκυλοπνίχτη.
Εκεί σε περίμεναν οι άλλοι πετσωμένοι, γερόστητοι θαλασσόλυκοι του καραβιού, για να σ’ αρπάξουν κι εκείνοι με τη σειρά τους και να σε σπρώξουν πάρα μέσα, προς το εσωτερικό τού καραβιού, απ’ όπου ξεκινούσε μια νέα περιπέτεια, που αφορούσε πλέον στη διαμονή και επιβίωσή σου μέσα σ’ αυτό.
 |
| ΥΔΡΑ 1959 ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΠΙΒΑΤΩΝ |
Ήταν η εποχή που για να ταξιδέψεις έπρεπε να το σκεφτείς πολλές φορές και να τ’ αποφασίσεις μετά από πολλή και ώριμη σκέψη. Επί πλέον, ολόκληρο το καράβι ήταν ένας απέραντος πλωτός στάβλος, με τους ανθρώπους και τα ζώα στοιβαγμένους όλους μαζί μέσα και συναγωνιζόμενους για το ποιος απ’ όλους θα πετούσε μακρύτερα τους…εμετούς του, που τους προκαλούσε η έντονη μπόχα και δυσοσμία που απέπνεαν οι χώροι του καραβιού, αλλά και η κακοκαιρία που τα έπιανε, τότε, πολύ εύκολα τα καράβια, έτσι μικρά και κακορίζικα όπως ήταν!
ΦΩΤΟ: ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΏΡΕΣ
Δρ. Wale, σας ευχαριστώ για όλα τα καλά πράγματα που κάνατε για μένα και τα μέλη της οικογένειάς μου. Σας ευχαριστώ που επανενώσατε την αδερφή του ξαδέρφου μου με τον πρώην φίλο της. Σας ευχαριστώ που κάνατε τον αδερφό μου να κερδίσει τα πρώτα του μεγάλα χρήματα στο τζακπότ του λαχείου. Θέλω επίσης να σας ευχαριστήσω που θεράπευσες και τους δύο γονείς μου όταν ήταν άρρωστοι. Σας ευχαριστώ που θεράπευσες τον μπαμπά μου από τον πόνο του εγκεφαλικού. Σας ευχαριστώ επίσης που θεράπευσες τη μητέρα μου από την ασθένεια που παραλίγο να της στοιχίσει τη ζωή. Επίσης, θέλω να σας ευχαριστήσω που επιτρέψατε στην αδερφή μου να κερδίσει το δικαστήριο που παραλίγο να την οδηγήσει στη φυλακή. Επίσης, σας ευχαριστώ που κάνατε την καλύτερή μου φίλη να επιστρέψει σε αυτόν. Θέλω να σας ευχαριστήσω που κάνατε τον ξάδερφό μου να βρει τη δουλειά των ονείρων του. Αν έχετε κάτι που σας ενοχλεί και χρειάζεστε τα καλύτερα και ταχύτερα αποτελέσματα, ο Δρ. Wale είναι ο καλύτερος άνθρωπος για να επικοινωνήσετε. Ο Δρ. Wale θα σας βοηθήσει να επιλύσετε το πρόβλημα. Ο Δρ. Wale έχει βοηθήσει πολλούς ανθρώπους να λύσουν τα προβλήματά τους. Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον Δρ. Wale μέσω WhatsApp/Viber: +2347054019402 Ή μέσω email: drwalespellhome@gmail.com
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα τι υπέροχο έκανε για μένα ο Δρ. Reethesh που έσωσε το σπίτι μου. Είχα σοβαρά προβλήματα στον γάμο μου. Τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά μεταξύ μου και της γυναίκας μου. Πάντα τσακωνόμασταν μεταξύ μας χωρίς κανέναν καλό λόγο και αυτό το θέμα παραλίγο να καταλήξει να αυτοκτονήσουμε σε κάθε καβγά που είχαμε. Αλλά ευχαριστώ τον Δρ. Reethesh που ήρθε να μας σώσει. Αυτή την ημέρα, αφού εγώ και η γυναίκα μου είχαμε έναν καβγά, έφυγε από το σπίτι. Αφού έφυγε, συνήλθα. Ήταν σαν κάτι κακό να έφυγε από το σώμα μου. Έτσι είπα στον εαυτό μου ότι πρέπει να ψάξω για μια λύση. Έτσι μπήκα στο διαδίκτυο και έκανα κάποια έρευνα, οπότε βρήκα καλές κριτικές για τον Δρ. Reethesh, πώς έχει βοηθήσει πολλούς ανθρώπους να αποκαταστήσουν το διαλυμένο σπίτι τους. Έτσι επικοινώνησα με τον Δρ. Reethesh και του εξήγησα τον εαυτό μου. Αφού έκανε ό,τι χρειαζόταν. Μου εξήγησε ότι το άτομο πίσω από τα προβλήματα μου και της γυναίκας μου είναι η πρώην κοπέλα μου. Θέλει η γυναίκα μου να με αφήσει ήσυχο, ώστε να μπορέσει να πάρει τη θέση της γυναίκας μου. Ρώτησα τον Δρ. Reethesh ποια ήταν η λύση και μου είπε τι έπρεπε να γίνει. Έτσι πλήρωσα για όλα τα απαραίτητα. Όταν ο Δρ. Reethesh έκανε τη δουλειά του, τα υπόλοιπα ήταν ιστορία. Ο Δρ. Reethesh κατάφερε να καταστρέψει το κακό ξόρκι που έκανε η πρώην κοπέλα μου για να καταστρέψει το σπίτι μου και με βοήθησε να επαναφέρω τα πάντα στην κανονικότητα μεταξύ εμού και της συζύγου μου. Η σύζυγός μου και εγώ ζητήσαμε συγγνώμη από τους εαυτούς μας και συμφιλιωθήκαμε. Σήμερα, εγώ και η υπέροχη σύζυγός μου ζούμε ευτυχισμένα μαζί χωρίς κανένα πρόβλημα. Αν χρειάζεστε βοήθεια από τον Δρ. Reethesh, μπορείτε να επικοινωνήσετε μέσω WhatsApp: +2349012999010 ή μέσω email: reethesh60@gmail.com
ΑπάντησηΔιαγραφή