ΥΔΡΑΙΟΙ ΝΑΥΤΙΚΟΙ, ΕΘΝΙΚΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ

Στον πολεμικό στόλο της Αργεντινής υπήρξαν πλοία, με τα ονόματα «Γεωργίου» και «Σπύρου» στις πλώρες τους. Το νήμα της ιστορίας που τα βάφτισε, χάνεται στον χρόνο. Μοιάζει με παραμύθι και ξεκίνησε λίγο μετά το 1800, στην Υδρα και τη Μυτιλήνη, πριν διασχίσει τον Ατλαντικό Ωκεανό, για να φτάσει στη Λατινική Αμερική και το ΜπουένοςΑιρες. Είναι η ιστορία δύο Ελλήνων ναυτικών, που εγκαταλείποντας τις ιδιαίτερες πατρίδες τους, μέσα από ένα περίεργο παιχνίδι συγκυριών, έφτασαν να συγκαταλέγονται ανάμεσα τους εθνικούς ήρωες της Αργεντίνικης Ανεξαρτησίας.

Ακόμη και σήμερα, ο επισκέπτης της Υδρας βρίσκεται μπροστά σε μια ανάγλυφη επιγραφή στο λιμάνι της, που μαρτυρά την ιστορία. Πρόκειται για την τιμητική επιγραφή, που ένα αργεντίνικο καράβι εγκατέστησε στο νησί πριν τα μέσα του αιώνα, γύρω στο 1937.  Στο δε μουσείο του νησιού, φιλοξενείται ένα «δώρο» της Εβίτας  Περόν, από το 1949, προς τιμήν  του «Γεωργίου» ή Jorge ή αλλιώς Νικόλαου Κολμανιάτη.

Η πρώτη παρουσία των Ελλήνων στην Αργεντινή και γενικότερα στη Λατινική Αμερική συνδέεται άμεσα με τις πρώτες εξερευνητικές αποστολές στη Ν. Αμερική, αποστολές που οργανώθηκαν από τις μεγάλες ναυτικές δυνάμεις της εποχής.

Όπως αναφέρει στα χρονικά του ο ιστοριογράφος των ταξιδιών του Κολόμβου, Βαρτολομέ δε Λας Κάσας, οι καραβέλες των εξερευνητών είχαν επανδρωθεί από δοκιμασμένους και έμπειρους θαλασσοπόρους όλων των προελεύσεων και κατά συνέπεια και από Έλληνες που κατά παράδοση διέθεταν πάντα ιδαίτερες ναυτικές ικανότες και εμπειρία.

Έχει διαπιστωθεί, ότι στις αποστολές που επηκολούθησαν αυτές του Κολόμβου (1492) για την εξερεύνηση του εσωτερικού των νέων χωρών και την αποίκηση τους - νομιμοποιώντας έτσι την ισπανική κυριαρχία -, επανδρώνουν τα πληρώματα πολλοί Έλληνες ναυτικοί. Αρκετοί από αυτούς έμελλαν στη συνέχεια να παραμείνουν μόνιμα στις νέες αποικίες και μάλιστα συχνά σε νευραλγικές και υπεύθυνες θέσεις.

Πράγματι, ανατρέχοντας στις εθνικές ιστορίες της Αργεντινής, του Περού και της Χιλής, βρίσκουμε σε έγγραφα και κείμενα της εποχής - από το 1500 μέχρι το 1800 - να αναφέρονται συχνά ονόματα που υποδηλώνουν ελληνική καταγωγή. Τα ονόματα αυτά είναι ενδεικτικά των τόπων προέλευσης των Ελλήνων. Έτσι συναντάμε τα επώνυμα Γραικός (Greco), Χανιώτης (de Candia, o Candiotis), Ροδίτης (Roditis) (Rodas) κ.λ.π.

Οι Έλληνες ήταν παρόντες στους απελευθερωτικούς αγώνες της Αργεντινής, καθώς και στις προσπάθειες για την πολιτική οργάνωση της χώρας σαν ανεξάρτητο κράτος.

Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει σε δύο Υδραίους μετανάστες και ναυτικούς που σήμερα τιμούνται σαν εθνικοί ήρωες της Αργεντινής. Ο (αργότερα) Υποναύαρχος Νικόλαος Γιώργος Κολμανιάτης απο την Ύδρα (Nicolas Jorge Colmaniatis), έφτασε στην Αργεντινή το 1811 όπου κατατάχτηκε στο πολεμικό ναυτικό σαν απλός ναύτης. Το έτος 1814 μάχεται ηρωικά με τον στόλο του στην ναυμαχία του Μαρτίν Γκαρσία. Σε όλη την σταδιοδρομία του έδειξε μεγάλες στρατιωτικές ικανότητες και αυτοθυσία, φτάνοντας στους ανωτέρους βαθμούς στης στρατιωτικής ιεραρχίας, πάντοτε επ' ανδραγαθεία. Αποστρατεύτηκε το 1860, με το βαθμό του Υποναυάρχου αφού κυβέρνησε με επιτυχία και επιδεικνύοντας ιδιαίτερο ηρωισμό τα πλοία: Σαν Λουίς, το 1817, Χενεράλ Βαλκάρσε το 1826, Λα Εντρεριάνα το 1840, Λα Μολέσκα το1842, 25 δε Μάιο το 1844 και το πολεμικό Τσακαβούκο.

Ο άλλος φημισμένος Υδραίος είναι ο Μιχαήλ Σαμουήλ Σπύρου, που έφτασε στην χώρα το 1810 και πήρε αμέσως μέρος στην οργάνωση των ναυτικών δυνάμεων της επανάστασης, όπως και σε αρκετές ναυτικές επιχειρήσεις. Στην ναυμαχία Αρρόζο δε λα Τσίνα υπηρετούσε στην φελούκα του Καρμέν , όταν βρέθηκε κυκλωμένος απο τους Ισπανούς, μπροστά από το νησί Μαρτίν Γαρσία του Ρίο ντε λα Πλάτα. Τότε ο Σπύρου για να μην παραδοθεί, προτίμησε να ανατινάξει το πλοίο του στον αέρα μαζί με όλο του το πλήρωμα, βρίσκοντας ηρωικό θάνατο.

Οι παραπάνω Υδραίοι ναυτικοί, με την τόλμη και γενναιότητα τους, έχουν κερδίσει μια μόνιμη θέση στην ιστορία της Αργεντινής. Στις 30 Αυγούστου του 1937, η πολεμική σχολή του Ναυτικού της Αργεντινής πήρε το όνομα του Nicolas JORGE, ενώ μια πολεμική φρεγάτα πήρε το όνομα του Σπύρου (ARA ESPIRO).

http://blogaroume.blogspot.com/2011/03/los-griegos-en-la-argentina-y-en.html

http://www.ekirikas.com/periodiko/pdf/2010/0605_06/0605_06.pdf

ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΞΕΧΑΣΤΑ

ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΚΟΡΟΥ
Ήταν ένα εκλεκτό καφενείο που έζησε κοντά εκατό χρόνια, άφησε εποχή για όλα του και έκλεισε όταν οι περιστάσεις το επέβαλαν..  Ονομαστό για την καλή του φήμη, αφού εκτιμούσε τον κάθε πελάτη και ποτέ δεν τον παραμελούσε.  Δεν το ενδιέφερε αν ήτο μεγάλος καραβοκύρης ή απλός ναύτης, σπουδαίο ή άσημο πρόσωπο και αυστηρά ετηρείτο η σειρά της προσέλευσής του για να του δώσει ότι θέλει.  Είχαν σ' αυτό καταργηθεί οι τάξεις της κοινωνίας, όλοι ανεξαιρέτως οι Υδραίοι μπορούσαν να πάνε και να κουβεντιάσουν τα ενδιαφέροντά τους.  Το πρωτοάνοιξε ο Ανδρέας Κορός τα τέλη του περασμένου αιώνα σε αυτή την ίδια θέση για τους νεωτέρους στην αποβάθρα των καραβιών της γραμμής και από την αρχή έγραψε λαμπρές σελίδες τιμής.
 Μετά από αυτόν το παρέλαβε ο γιος του Μιχάλης όταν τούτοςήτο  23 χρονών (1919).  Το διατήρησε 50 ολόκληρα χρόνια και με προοδευτικές για την εποχή του αντιλήψεις.  Συνέβαλε με τον τρόπο του να γράψει ακόμα πιο λαμπρές σελίδες ιστορίας, δεν ευρέθη κανείς που να μην είχε σε αυτό μεγάλη εκτίμηση και θεωρείτο στην Ύδρα καφενείο παραδοσιακό.
Ένα  σημαντικό προσόν του ήτο η αυστηρά καθαριότης του, καθαρότης  σε όλα του που έφθανε στα όρια της σχολαστικής υδρέικης και μερικές φορές της υπερβολής.
Η ετοιμασία του καφέ σωστή ιεροτελεστία, που ετηρείτο πιστά από τα πρώτα χρόνια του ανοίγματός του και μέχρι ακόμα τησ ημέρας του κλεισίματος του καφενείου.  Αγόραζε Α -Α ποιότητα καφέ, τα παλαιά χρόνια της Μέκας και ζάχαρη της Ολλανδίας εκλεκτή.  Τον καβούρντιζε πάντοτε μόνος του σαν τελετουργικά, τον άλεθε πάντα μόνος του υπομονετικά και έτσι με τέχνη ολοδική του ο καφές έγινε να έχει όλο το άρωμά του.
 Σαν οι περιστάσεις τον ανάγκασαν να κλείσει το καφενείο, τον πήρε μαζί του ο ανεψιός του Βασίλης Σίακος στο σπίτι του στα καμίνια και του πρόσφερε τη φροντίδα του μέχρρι την τελευταία ημέρα της ζωής του τα 87 του χρόνια.  Με  δυο μοναδικές επιθυμίες να έχει, η πρώτη σαν γνήσιος Υδραίος την αγάπη για την Εκκλησία και να καπνίζει σαν παλαιός ναργιλέ.
 Έτσι το καφενείο του Κορού ανήκει τώρα στις αναμνήσεις.  Επίσης ο ίδιος ο Μιχάλης ο Κορός και στα περασμένα και αξέχαστα του νησιού μας

ΥΔΡΑΙΚΑ ΝΕΑ 1983 ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΩΡΕΣ

ΤΑΡΣΑΝΑΔΕΣ

Το Καρνάγιο Ταρσανάς του Καλαφάτη στο Μαντράκι

Το κτήμα αυτό, μαζί με το εκκλησάκι (Αη -Νικόλας) και το σπιτάκι το είχε αγοράσει το 1840 ο γέρο Ραφαλιάς Χρήστου και όλα τα μέλη της οικογένειάς του δουλεύανε στο καλαφάτισμα των καϊκιών.  Τόσο δε, περίφημος υπήρξε στην τέχνη του καλαφατίσματος ο γέρο Ραφαλιάς, που στο τέλος έχασε το επώνυμο του Χρήστου και πήρε αυτό το όνομα της δουλειάς του, δηλαδή του καλαφάτη.  Το όνομα δε αυτό Καλαφάτης παρέμεινε σε όλους τους απογόνους του και υπάρχει μέχρι σήμερα και μάλιστα εν αφθονία.

Αυτός ο Ραφαλιάς Χρήστου πέθανε σε ηλικία 107 ετών και ο τελευταίος απόγονός του, ιδιοκτήτης του Καρνάγιου αυτού, που πολλοί από μας γνωρίσαμε, ήταν ο κυρ Μιχαλάκης Καλαφάτης, ο οποίος πέθανε το 1967.

Τα λεμβουργεία στην Παραλία

Παλιά, στην Παραλία πριν γίνει η προκυμαία, αρχές του αιώνα και μετά στο μικρό μώλο, στις αποθήκες και έξω από το αρχοντικό του Φραντζέσκου Βούλγαρη (Μύρικλη), έξω από το σπίτι του Ντούσκου, στου Δρίβα, στο Αυλάκι, αλλά και πολλές φορές μέσα στην πόλη, όπως παραδείγματος χάριν, στην λάκκα του Αη- Γιώργη, οι Υδραίοι ξυλοναυπηγοί σκαρώνανε παντού όμορφα καΐκια και βάρκες ονομαστές.

Οι Υδραίοι ξυλοναυπηγοι

Ο πρώτος Υδραίος αυτοδίδακτος ναυπηγός υπήρξε ο Σακελλάριος το 1657.  Μετά, το 1715, οι Υδραίοι ναυπηγούσαν μεγάλα καράβια από 10 τόνους και αργότερα μέχρι και 50 τόνους.  Όμως, από το 1750 κι ύστερα σκαρώνονταν στην Ύδρα πολύ μεγάλα (για την εποχή) καράβια, από 250 μέχρι και 500 τόνων.  Οι Υδραίοι ξυλοναυπηγοί ( στον αιώνα μας ) όσους κατάφερα από αφηγήσεις παλιών συμπατριωτών μου, να καταγράψω, είναι οι ακόλουθοι:

Καλαφάτηδες (Ραφαλιας, Νικόλας, Γιώργης κλπ) , Αντρέας Μπίκος, Νικόλαος Μπίκος, Δημήτριος Μπίκος, Αντρέας Μπίκος, Σάββας Μπίκος, Παναγιώτης Μαργκούνης, Αντρέας Σπηλάνης, Σταμάτης Δρίβας, Θανάσης Δρίβας, Θανάσης Μπούχλας, Χριστόφιλος Γρυπαίος, Σταύρος Βάρκας, Παντελής Παρίσης, Νίκος Μπουρουντούς, Δικαίος Κουζάκος, Κυριάκος Μπίκος, Θεόδωρος Βροντίσης , Ηλίας Λάσκαρης, Γιάννης Μουντζούρης, Παναγιώτης Παπουτσής, Μήτσος Κάβουρας, Φίλιππας Κολοδήμος, Λευτέρης Γρυπαίος, 

Τώρα, ο πύργος του Μιαούλη, το μακρινάρι, το Καρνάγιο του Μπίκου στο Μαντράκι, έχουν μετατραπεί σε τουριστικές εγκαταστάσεις και πήραν το όνομα Μίρα Μάρε.

Και το άλλο Καρνάγιο του Καλαφάτη στο Μαντράκι παραμένει ακόμη όπως ήταν με τη διαφορά ότι υπολειτουργεί.

Το ένα τμήμα του, προς το σπιτάκι, χρόνια τώρα το δούλευε ο παλιός Υδραίος σφουγγαράς Καπετάν Γιώργης Λιμνιώτης και συνεχίζει τη δουλειά, μικροεπισκευές, καθαρισμούς, φύλαξη σκαφών, ο  Ντίνος Κρητικός.

Το άλλο τμήμα του το νότιο προς τον Αη -Νικόλα, το δουλεύει ακόμα συστηματικά ο ξυλοναυπηγός μας μαστρο Λευτέρης Γρυπαίος.

Τα δε λεμβουργεία στην παραλία εξαφανίστηκαν παντελώς και με την εισροή του τουρισμού στο νησί γίνανε όλα καταστήματα και κέντρα διασκέδασης.

Δεν έχει μείνει κανένα παρά μόνο εκείνο του Χρήστου Βλάχου στο αυλάκι που κάπου κάπου σκαρώνει καμιά βάρκα κι αυτό του Γιώργου Πετρολέκα, που κι αυτός ακόμα ασχολείται με την παλιά εκείνη τέχνη.

Η Ύδρα διέθετε μέχρι τα τελευταία χρόνια δύο ξυλοναυπηγεία, που σήμερα πλέον υπολειτουργούν. Το ναυπηγείο του Λευτέρη Γρυπαίου, στο Μανδράκι, αποτελεί οικογενειακή επιχείρηση, ιδρυμένη στις αρχές του 20ού αιώνα. Αποτελείται από δύο μικρά κτίσματα, στα οποία είναι εγκατεστημένος ο μηχανολογικός εξοπλισμός και από υπαίθριες εγκαταστάσεις στην ακτή. Ο Λευτέρης Γρυπαίος γεννήθηκε το 1932. Ο πατέρας και ο παππούς του ήταν και αυτοί ναυπηγοί, ενώ ο ίδιος από μικρό παιδί εξοικειώθηκε με την ξυλοναυπηγική. Μέχρι το 1991 έφτιαχναν διάφορα είδη ξύλινων σκαφών, ενώ παλιότερα κατασκεύαζαν κυρίως σπογγαλιευτικά και αλιευτικά σκάφη. Σταδιακά όμως οι κατασκευές μειώνονταν, ώσπου σταμάτησαν τελείως. Σήμερα πλέον ασχολείται μόνο με μικροεπισκευές και συντηρήσεις ξύλινων σκαφών. Πρόκειται για εργασία που τον απασχολεί περιοδικά και για μικρό χρονικό διάστημα. Κυρίως ασχολείται με κατασκευές μοντέλων σκαφών, που αναπαριστούν με ακρίβεια διάφορους παραδοσιακούς τύπους με τις υδραίικες παραλλαγές τους. Διαθέτει ειδικό εξοπλισμό για τις μικροκατασκευές, ο οποίος αποτελείται από μικρά ηλεκτροκίνητα μηχανήματα (πλάνη, τρυπάνι, τριβείο) και διάφορα εργαλεία χειρός. [ - ]

ΠΗΓΕΣ : Από την εφημερίδα Η Ύδρα μας, 1989, από το αρχείο του Μπάμπη Μωρές.

http://pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/159729

CITY OF POROS 11 ΙΟΥΛΙΟΥ 1988

11 Ιουλίου 1988 «It will be an unforgettable cruise» έγραφε το προσπέκτους της εταιρείας. Στις 6.45 το απόγευμα, τρία μίλια ανοιχτά της Αίγινας, δύο ένοπλοι με αυτόματα αρχίζουν να γαζώνουν το «City of Poros». Ακολουθεί μακελειό. Αυτοσχέδιοι μηχανισμοί εκρήγνυνται σε διάφορα σημεία. Εννέα από τους 471 επιβάτες και τα 25 μέλη του πληρώματος πέφτουν νεκροί και 60 τραυματίζονται. Το κρουαζιερόπλοιο παραδίδεται στις φλόγες.Το προσπέκτους της πλοιοκτήτριας εταιρείας του κρουαζιερόπλοιου «City of Poros», που πραγματοποιούσε ημερήσιες εξορμήσεις στα νησιά του Σαρωνικού, ενημέρωνε τους τουρίστες: «It will be an unforgettable cruise». Μόνο που για τους 471 - Ευρωπαίους στην πλειονότητά τους - τουρίστες οι οποίοι επιβιβάστηκαν στο κρουαζιερόπλοιο το πρωί της 11ης Ιουλίου 1988 από το Τροκαντερό αυτό που τους έμεινε αξέχαστο ήταν το ισχυρό σοκ από το αιματηρό ρεσάλτο ένοπλων τρομοκρατών που οδήγησε στον θάνατο εννέα επιβάτες και στον τραυματισμό άλλους 60!Ηταν λίγο μετά τις 6.45 το απόγευμα όταν οι 471 επιβάτες και τα 25 μέλη του προσωπικού κοιτούσαν αμέριμνοι την Αίγινα να απομακρύνεται πίσω τους, πλέοντας προς το λιμάνι του Πειραιά. Μία ακόμη κρουαζιέρα στα νησιά του Σαρωνικού έφθανε στο τέλος της. Τρία μίλια ανοιχτά της Αίγινας, καθώς το «City of Poros» έπλεε ανάμεσα στα ερημονήσια Λαγούσες, οι ριπές αυτόματων όπλων μεταξύ δύο ένοπλων ομάδων σκόρπισαν τον θάνατο. Μέσα στο πλήθος των επιβατών, δύο άνδρες που επέβαιναν στο κρουαζιερόπλοιο με τα αυτόματα στα χέρια άρχισαν να πυροβολούν αδιακρίτως. Στον πανικό που ακολουθεί, κανείς δεν διακρίνει ποιος σημαδεύει ποιον, ποιος πυροβολεί και από πoιο σημείο. Μόνο η παρουσία των δύο ανδρών ξεχωρίζει, που - από διαφορετικά σημεία - βάλλονται και βάλλουν εναντίον όλων. Πανικόβλητοι οι επιβάτες του κρουαζιερόπλοιου προσπαθούν να προστατευθούν. Τρέχουν στην εξέδρα και πηδάνε στη θάλασσα. Οι ένοπλοι δράστες με τα αυτόματα στα χέρια γαζώνουν κάθε σημείο του πλοίου. Ακολουθεί μια πραγματική μάχη, ένα μακελειό που όμοιό του δεν είχε ξαναζήσει η Ελλάδα. Οι ένοπλες ομάδες βγάζουν από το οπλοστάσιό τους και πετούν ανάμεσα στο πλήθος χειροβομβίδες, ενώ αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί εκρήγνυνται σε διάφορα σημεία του πλοίου. Από τις ισχυρές εκρήξεις ξεσπάει πυρκαϊά στη γέφυρα. Ακολουθούν εικόνες αλλοφροσύνης.

Την ώρα της πολεμικής επιχείρησης ο πλοίαρχος Γιώργος Μαυρομμάτης και ο υποπλοίαρχος του κρουαζιερόπλοιου Αντώνης Δεϊμέζης βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στις καμπίνες τους. Ακόμη και εκεί όμως παραμόνευε ο θάνατος. Στο κυνηγητό που ακολουθεί, ο Αντώνης Δεϊμέζης χάνει τη ζωή του, όταν υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες εκρήγνυται ο μηχανισμός που κουβαλούσε μαζί του ένας από τους ένοπλους τρομοκράτες. Από την έκρηξη που σημειώθηκε έξω από την πόρτα της καμπίνας διαμελίστηκε ο ένοπλος δράστης, ενώ τραυματίστηκε θανάσιμα και ο 42χρονος υποπλοίαρχος.Το λευκό κρουαζιερόπλοιο είχε βαφτεί στο αίμα προτού καν προλάβει το πλήρωμα να συνειδητοποιήσει τι έχει συμβεί. Το «City of Poros» είχε παραδοθεί στις φλόγες και στο κατάστρωμα εννέα άνθρωποι έκειντο νεκροί. Μεταξύ αυτών ένας από τους δράστες της επίθεσης, ο 21χρονος Μοχάμεντ Σοζάντ Αντνάν (είχε έλθει στην Ελλάδα τρεις μήνες πριν από την αιματηρή επιδρομή), και ένας 21χρονος γάλλος φοιτητής, ο οποίος, παρ' ότι βρέθηκε να συμμετέχει στην ένοπλη επίθεση, δεν διευκρινίστηκε ποτέ σε ποιο από τα στρατόπεδα των ενόπλων που αλληλεξοντώθηκαν συμμετείχε. Οι περισσότεροι από τους επιβάτες που είδαν μπροστά στα μάτια τους να εκτυλίσσεται καρέ καρέ το ανεξήγητο μακελειό κατέθεσαν ότι ο Αραβας και ο εβραϊκής καταγωγής Γάλλος αλληλοεξοντώθηκαν. Μαζί τους σκοτώθηκαν και οι δύο Γαλλίδες που συνόδευαν τους δύο δράστες: η μνηστή του 21χρονου φοιτητή Αννί Οντεζόν και η φίλη του Αραβα Ιζαμπέλ Μπισμούτ, για την οποία ορισμένοι επιβάτες ανέφεραν ότι γνώριζε τον Αντνάν πριν από την κρουαζιέρα στον Σαρωνικό ενώ κάποιοι άλλοι υποστήριξαν ότι τον συνάντησε επάνω στο «City of Poros».

Δεν ήταν το μοναδικό αίνιγμα που καλούνταν να λύσουν οι διωκτικές αρχές της χώρας εκείνη την καλοκαιρινή ημέρα του 1988, όταν οι ένοπλες ομάδες των αλλοδαπών τρομοκρατών αιματοκύλισαν το «City of Poros». Την ώρα που οι φλόγες είχαν τυλίξει το πλοίο της εταιρείας «Κυκλαδικές Κρουαζιέρες» των αδελφών Κυρτάτα τρία μίλια από τον Πειραιά, το κλιμάκιο της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας της Αστυνομίας μαζί με την ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας βρίσκονταν στο Τροκαντερό, λίγα μέτρα από το σημείο όπου θα αγκυροβολούσε το «City of Poros» και θα αποβιβάζονταν οι τουρίστες του κρουαζιερόπλοιου!Εκεί είχαν σπεύσει τέσσερις ώρες πριν από την αιματηρή επιδρομή στο «City of Poros» όταν μια ισχυρή έκρηξη σε παγιδευμένο αυτοκίνητο συγκλόνισε όλο το λιμάνι. Ηταν στις 2.45 το μεσημέρι όταν ένα αυτοκίνητο μάρκας Datsun Sunny με αριθμό κυκλοφορίας YIZ 6963 μετατράπηκε σε άμορφη μάζα σιδερικών από την ισχυρή έκρηξη αυτοσχέδιου εκρηκτικού μηχανισμού. Στο αυτοκίνητο, το οποίο ήταν σταθμευμένο απέναντι από τον Ναυτικό Ομιλο Αμφιθέας, επέβαιναν, κατά πάσα πιθανότητα, τρία άτομα, τα οποία βρήκαν τραγικό θάνατο. Υπολείμματα από τα διαμελισμένα σώματά τους εκτινάχθηκαν σε απόσταση 300 μέτρων, ενώ στο σημείο όπου βρισκόταν σταθμευμένο το IX δημιουργήθηκε κρατήρας ενός μέτρου. Σύμφωνα με την εκδοχή της Αστυνομίας, η έκρηξη στο αυτοκίνητο προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα ή λανθασμένη ρύθμιση στον αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό που είχαν κατασκευάσει οι επιβαίνοντες του IX.Οπως προέκυψε από την έρευνα των λιμενικών και των αστυνομικών αρχών, τα δύο πρωτοφανή περιστατικά είχαν έναν κοινό παρονομαστή: τα θύματα του παγιδευμένου αυτοκινήτου ήταν αραβικής καταγωγής, όπως και ο ένας από τους τρομοκράτες ο οποίος έπεσε νεκρός υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες κατά τη συμπλοκή των ένοπλων ομάδων που επιτέθηκαν στο «City of Poros». Από τη διασταύρωση των στοιχείων τους διαπιστώθηκε ότι οι τέσσερις άραβες τρομοκράτες ήταν μέλη ένοπλης αραβικής οργάνωσης και εισήλθαν στην Ελλάδα από την Κοπεγχάγη, το Βελιγράδι και τη Σόφια, τον Μάιο και τον Ιούνιο του 1988. Οι τέσσερις άραβες τρομοκράτες είχαν χρησιμοποιήσει διαβατήρια από τον Λίβανο, την Υεμένη και τη Λιβύη και διέμεναν σε ξενοδοχεία και σε διαμερίσματα της Γλυφάδας.Μεταξύ των θυμάτων που σκοτώθηκαν από την έκρηξη του IX στο Τροκαντερό ήταν ο Αμούντ Αμπούλ Χαμίντ, ο οποίος ταξίδεψε στις 3 Απριλίου από τη Βηρυτό στη Σόφια και από εκεί μέσω Βελιγραδίου έφθασε αεροπορικώς στην Αθήνα στις 10 Μαΐου. Μαζί του ως το Βελιγράδι ήταν και ο Μοχάμεντ Σοζάντ Αντνάν, ο δράστης του «City of Poros», ο οποίος, για ευνόητους λόγους, έφθασε στην Ελλάδα με τρένο στις 8 Μαΐου, δύο ημέρες πριν από τον Χαμίντ.Ενα τρίτο αυτοκίνητο που βρέθηκε λίγες ημέρες αργότερα σε κοντινή απόσταση από το κατεστραμμένο αυτοκίνητο φέρεται να είχε ενοικιασθεί από τον αρχηγό της ένοπλης αραβικής ομάδας, τον 38χρονο Χετζάμπ Τζαμπαλά, ο οποίος ήταν ο τελευταίος από τους τέσσερις που πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα. Στην Αθήνα ήλθε την 1η Ιουνίου από την Κοπεγχάγη, όπου διέμενε με τη δανή σύζυγό του, χρησιμοποιώντας λιβυκό διαβατήριο. Το αυτοκίνητο με αριθμό κυκλοφορίας YAY 8172 είχε ενοικιασθεί από εταιρεία του αεροδρομίου στις 7 το πρωί της 11ης Ιουλίου, επτά ώρες πριν από την έκρηξη του σταθμευμένου αυτοκινήτου στο Τροκαντερό!«Από όλα τα στοιχεία προκύπτει ότι ο Τζαμπαλά διαδραμάτισε αρχηγικό ρόλο στην όλη τρομοκρατική επιχείρηση, αφού είχε στην κατοχή του όλα τα στοιχεία που αφορούσαν την κίνηση των υπόλοιπων μελών της ομάδας» επεσήμανε σε συνέντευξη Τύπου ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης Τάσος Σεχιώτης. Αρχικώς είχε αναφερθεί ότι ο Αραβας που ενοικίασε το αυτοκίνητο με το όνομα Χετζάμπ Τζαμπαλά χρησιμοποίησε ψεύτικο διαβατήριο. Στη συνέχεια οι αστυνομικές αρχές υποστήριξαν ότι πρόκειται για αληθινό διαβατήριο, το οποίο μάλιστα αντιστοιχούσε πλήρως στον Αραβα με το προαναφερόμενο όνομα. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν από την εξέταση των δακτυλικών αποτυπωμάτων που βρέθηκαν στο εγκαταλειμμένο αυτοκίνητο και στο - γεμάτο με τρεις βαλίτσες ανδρικά ρούχα και έντυπο αραβόφωνο υλικό - πορτ μπαγκάζ.Από τη δακτυλοσκοπική εξέταση που διενεργήθηκε σε συνεργασία με την Interpol διαπιστώθηκε ότι ο 38χρονος Αραβας πριν από 10 χρόνια, στις 19 Φεβρουαρίου 1978, συμμετείχε στη δολοφονία του αιγύπτιου δημοσιογράφου, και στενού φίλου τού Ανουάρ Σαντάτ, Γιουσούφ Ελ Σαμπάι στη Λευκωσία, την ευθύνη της οποίας είχε αναλάβει η οργάνωση του Αμπού Νιντάλ. Μετά τη δολοφονία του αιγύπτιου δημοσιογράφου, ο οποίος συμμετείχε σε διεθνές συνέδριο στο Χίλτον της Λευκωσίας, οι ένοπλοι δράστες πήραν ομήρους δεκάδες συνέδρους ζητώντας από την κυπριακή κυβέρνηση να τους εξασφαλίσει αεροπορικώς τη διαφυγή τους. Οταν το αεροπλάνο οδηγηθεί σε αναγκαστική προσγείωση στο αεροδρόμιο της Λάρνακας, θα επακολουθήσει η αιφνιδιαστική έφοδος αιγύπτιων κομάντος, η οποία κατέληξε σε σφαγή μεταξύ Αιγυπτίων και κυπριακών ειδικών δυνάμεων. Αν και ο Τζαμπαλά είχε συλληφθεί από τις κυπριακές αρχές, αφέθηκε ελεύθερος, ως αντάλλαγμα για την απελευθέρωση δύο κύπριων φοιτητών που είχαν απαχθεί στη Βηρυτό!O τέταρτος της ομάδας των Αράβων ήταν ο Μεχεντίν Μερχί, ο οποίος είχε έλθει στην Ελλάδα στις 9 Μαΐου. Και αυτός ήλθε στην Αθήνα αεροπορικώς από το Βελιγράδι χρησιμοποιώντας λιβανέζικο διαβατήριο, το οποίο βρέθηκε σε μια από τις βαλίτσες στο δεύτερο αυτοκίνητο διαφυγής. Αυτό το αυτοκίνητο των Αράβων, όπως φαίνεται, δεν υπήρχε λόγος να εκραγεί! (από ΤΟ ΒΗΜΑ της 21ης Δεκεμβρίου 2003)

http://istorikesphotografies.blogspot.com/2011/07/city-of-poros.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+Istorikesphotografies+%28istorikesphotografies+%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%9A%CE%95%CE%A3+%CE%A6%CE%A9%CE%A4%CE%9F%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%99%CE%95%CE%A3%29

MASH-UP "Hydra School Projects " 17-6-2011 έως 18-9-2011

Το Hydra School Projects και ο Δημήτρης Αντωνίτσης παρουσιάζουν για δωδέκατη συνεχή χρονιά την έκθεση Mash-Up.  στο χώρο του παλιού γυμνασίου της Υδρας, του ιστορικού Σαχτουρειου. Στην έκθεση που θα διαρκέσει από τις 17-6-2011 έως τις 18-9-2011 θα παρουσιαστούν έργα καλλιτεχνών από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ο τίτλος αποτελεί αναφορά στον William Burroughs, ο οποίος πρώτος πειραματίσθηκε με τον τεμαχισμό ετερόκλητων λογοτεχνικών κειμένων διαφορετικού ύφους και το ανακάτεμα/μιξάρισμα αυτών, κάτι που σήμερα απαντούμε συχνά στην κουλτούρα των ράπερς και των dj's.

Το πείραμα που επιχειρεί φέτος ο επιμελητής και εικαστικός Δημήτρης Αντωνίτσης έχει τις ακόλουθες συνιστώσες: φωτογραφία και κόσμημα. Αποτελεί δε την πρώτη ως προς το μέσο(medium) αυστηρά θεματική έκθεση που παρουσιάζεται στο Hydra School Projects.

Συγκεκριμένα στην έκθεση συμμετέχουν οι φωτογράφοι:

Κωνσταντίνος Αθανασίου, Jeffrey Apoian, Mark Borthwick, Anthony Goicolea, Dirk Peuker, Juergen Teller και η Νατάσσα Παπαδοπούλου,

και οι παρακάτω κοσμηματοποιοί:

Ελενα Βότση, House of Waris, Yumiko Saito+Angela Dorazio, Christophe Graber, Persephoni και Κωνσταντινος Σκαρμούτσος.

http://www.geniusingastronomy.gr/official/index.php?option=com_content&view=article&id=160%3Amash-up-qhydra-school-projects-q-17-6-2011-18-9-2011&catid=36%3Ainfo&Itemid=2

Project 11th Plataeu: Η Ύδρα ως τόπος - πεδίο & διεθνές παράδειγμα

 Ένα μεγάλο, διεθνές παράδειγμα η συνομιλία στα πλαίσια του project «Eleventh Plateau Οικολογίες & Εδαφική Συνάθροιση».

8 χώρες από την ΕΕ και 3 εκτός Ένωσης συμμετέχουν με οικολόγους, αρχιτέκτονες, φιλόσοφους και ανθρωπολόγους σε έναν διάλογο για την πολυπλοκότητα της φύσης και τις επιδράσεις των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων τόσο στις φυσικές διαδικασίες όσο και στους ανθρώπινους (βιο)τόπους.

Η πολιτιστική αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής είναι ζήτημα της πολιτιστικής αλλαγής των αξιών αναφορικά με την οικολογία, που θα μπορούσε ενδεχομένως να σταθεροποιήσει μία εν δυνάμει επικίνδυνη κατάσταση.
Η διαφοροποίηση μεταξύ κέντρου και περιφέρειας, η σχέση μεταξύ επιστήμης και πολιτισμού και με το γεγονός ότι οι καλλιτέχνες μπορούν να προσκαλέσουν το κοινό στα οικολογικά θέματα μέσω της δημιουργικής γνώσης και της πρωτότυπης ματιάς, βρίσκονται ως πρόταση μέσα στο «Eleventh Plateau».
Χάρη στην ενασχόλησή του με την αστική πραγματικότητα των πόλεων στις οποίες απευθύνεται, το πρότζεκτ μπορεί να επηρεάσει τα μέρη αυτά. Παράλληλα, συζητά ερωτήματα για την περιβαλλοντική αλλαγή, παρέχει απαντήσεις και παραδείγματα καλλιτεχνικών και επιστημονικών πρακτικών ευρύτερου ενδιαφέροντος.

Η φύση και η τέχνη έρχονται σε επαφή και οι συμμετέχοντες επιχειρούν να συνθέσουν την πρακτική εκείνη, όπου η μηχανική της φύσης και της τέχνης γίνονται ένα. Η έκθεση, τα συνέδρια και οι δράσεις θα παρουσιαστούν σε έντεκα σημεία αρχαιολογικής και περιβαλλοντολογικής αξίας διαφορετικά τοπία, σε έντεκα διαφορετικούς τόπους - πεδία.

Οι κύριοι τομείς του project
• Πολιτιστική Παραγωγή και Περιβαλλοντική Αλλαγή
• Ο Ρόλος της Τέχνης στην Προαγωγή Νέας Οικολογικής Σκέψης
• Δημιουργία Νέων Περιβαλλόντων: Χρήση Γης και Ενέργειας
• Οικοσυστήματα Οικοφιλοσοφία
• Αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής: Πολιτική, Περιβάλλον, Κοινωνία.

Οι βραχυπρόθεσμοι στόχοι
• Να καθιερωθούν συνεργασίες μεταξύ των εταίρων σε 8 συμμετέχουσες χώρες
• Να διαδωθεί η γνώση και να αυξηθεί η συνειδητοποίηση αναφορικά με τα
περιβαλλοντικά ζητήματα
• Να ενθαρρυνθεί η δημόσια συμμετοχή και ο διάλογος σε ένα διακρατικό
πρότζεκτ που φωτίζει νέες πλευρές σημαντικών ζητημάτων σε διάφορες πόλεις, με
την εύρεση νέων τοπικών οργανισμών για μελλοντική συνεργασία
• Να υπάρξει κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης και ενδιαφέρον για το πρότζεκτ σε
εκείνες τις χώρες που θα φιλοξενήσουν τις δράσεις καθώς και σε Ευρωπαϊκό
επίπεδο
• Να εμπλακούν στο project οι τοπικοί και περιφερειακοί φορείς λήψης
αποφάσεων καθώς και το κοινό μέσω των συνεδρίων, της εξέλιξης του διαλόγου
και της αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των εκπροσώπων του πολιτισμού και των
κέντρων λήψης αποφάσεων και άσκησης πολιτικής.

Η Ύδρα ως τόποs- πεδίο

Ένας από τους ιδιαίτερους τόπους που επιλέχθηκαν ως τόπος – πεδίο είναι η Ύδρα (και μαζί η Δοκός). Στο πεδίο – Ύδρα, δίνεται έμφαση στη διατήρηση της Ύδρας ως ενός από τα λίγα μέρη παγκοσμίως όπου δεν κυκλοφορούν οχήματα. Η Ύδρα είναι μοναδική στον κόσμο ως μια όαση χωρίς οχήματα, χάρη στη διαχρονική παρουσία της εκτροφής μουλαριών και γαϊδουριών στο νησί.Η διατήρηση αυτού του ξεχωριστού ιστορικού και αρχιτεκτονικού τοπίου οφείλεται στη συμμετοχή της κοινότητας.

Το Eleventh Plateau θα αναδείξει τις πολυεπίπεδες πραγματικότητες του νησιού: το αρχαιολογικό παρελθόν, τη σύγχρονη οικονομική κουλτούρα, το αποκλεισμένο και το λαϊκό, το τοπίο, τη ζωολογία (ζωϊκές/ανθρώπινες αλληλεπιδράσεις) και την αναπαράσταση της φύσης. Με τη συνεργασία αρχιτεκτόνων, περιβαλλοντολόγων, αρχαιολόγων, καλλιτεχνών και τη συμμετοχή της τοπικής κοινότητας θα ενεργοποιηθεί η διεπιστημονική πρακτική και συνομιλία στο θέμα της οικο‐αισθητικής, των οικοσυστημάτων, της αναδόμησης του περιβάλλοντος και του νοήματός του για την παραδοσιακή πολιτιστική κληρονομιά.

To «Eleventh Plataeu Οικολογίες & Εδαφική Συνάθροιση» είναι μια παραγωγή της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας «Out Of the Box intermedia» και στην Ύδρα φιλοξενείται από το ΙΑΜΥ.

Η Εικαστική έκθεση με τίτλο: «Ενδέκατο Πεδίο» (Eleventh Plateau) ανοίγει τις πόρτες της στις 8 Ιουλίου και θα διαρκέσει έως τις 31 Αυγούστου.

Στις 8-9 &10 Ιουλίου οργανώνεται συμπόσιο στα πλαίσια της έκθεσης «Eleventh Plateau», ενώ στις 9 Ιουλίου παρουσιάζεται πολυθέαμα στα πλαίσια της έκθεσης «Eleventh Plateau» στο δώμα του Ι.Α.Μ.Υ.

http://109.123.115.65/neaepohi.gr/index.php/saronikos-news/idra/project-11th-plataeu-i-idra-os-topos-pedio-diethnes-paradeigma.html

Κώστας Ιωάννου

"ΝΕΑ" ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ ΤΟΥ 1959

Με μεγάλο νταβαντούρι και εξαιρετικήν κίνησιν επισκεπτών και προσκυνητών επέρασαν οι δυό μήνες Αύγουστος και Σεπτέμβριος και πάνε στο καλό.

Σημειώνουμε εδώ πως η κίνησις των επισκεπτών του νησιού μας κατά τους μήνας Ιούνιον έως και |Σεπτέμβριον έφθασε τον αριθμόν 22.944 ήγουν κατά τον Ιούνιον 4.321, Ιούλιον 5.354 , Αύγουστον 9.539 και Σεπτέμβριον 3.730.  Όλοι δε έμειναν καταγοητευμένοι από το νησί μας, παρεκτός ενός, κάποιου κ. Γ. Λαμπρινού, που εδημοσίευσε κι επιστολή στο περιοδικόν Εικόνες, και καταφέρεται εναντίον όλων, ορατών και αοράτων, μα κατά τρόπον πολύ χαριτωμένον, που αξίζει να την διαβάσετε, για να σπάσετε κέφι και να ευφρανθήτε.  Απορίας όμως άξιον η δημοσίευσις της επιστολής αυτής, από ένα σοβαρό περιοδικό, καθώς οι Εικόνες.  Παρόμοια δημοσιεύματα θέσιν έχουν μόνον σε λαϊκά σατιρικά φύλλα.  Ασφαλώς, αστοχία.

Κατέπλευσαν δε εις το λιμάνι μας, κατά τους μήνας τούτους εξήκοντα οκτώ ιδιωτικά κότερα και θαλαμηγοί, μεταξύ των οποίων και ο Γαλάζιος Ορίζων της Κυρίας Μππεγκούμ, χήρας του αειμνήστου γλεντζέ Αγά Χαν.  

Μ΄εξαιρετικήν μεγαλοπρέπειαν και πανηγυρικήν δοξολογίαν στον Καθεδρικόν Ναόν επανηγυρίσθη η δεκάτη επέτειος της μεγάλης Νίκης του Γράμμου από τον Εθνικόν Στρατόν.  Παρέστησαν αι Δημοτικαί και λοιπαί Αρχαί της πόλεως και σύμπας ο πληθυσμός του νησιού.

Μετά την δοξολογίαν έγινε δεξίωσις εις το Δημαρχείον, το δε βράδυ στην ειδυλλιακή ταβέρνα του Σταύρου Ντούσκου στην Ξερή Ελιά, ο κ. Δήμαρχος παρέθεσε πλούσιον δείπνον στους Υδραίους Πολεμιστάς, παραταθέν μέχρι των πρωινών ωρών, μέσα σε πλαίσιον πατριωτισμού και Εθνικής ανατάσεως.

Μερίμνη του κ. Υπουργού της ΅Εμπορικής Ναυτιλίας, απεστάλησαν από την Αμερικανικήν Οργάνωσιν Μπρούσνικ Φαουνέσιον πενήντα δέματα τροφίμων, διανεμηθένα εις πτωχάς οικογενείας του νησιού, αι οποίαι και ευχαριστούν τον κ. Υπουργόν.

Εντός των ημερών αρχίζει η κατασκευή της προβλήτος δια την πλεύρισιν τωνν πλοίων.  Η επίβλεψις του έργου ανετέθη παρά της αρμοδίας υπηρεσίας εις τον συμπολίτην κ. Γεώργιο Ν. Πινότση, πολ. μηχανικόν.

Το βράδυ της Εορτής της Παναγίας και της επομένης επανελήφθη η παράςστασις τους Ηλέκτρας από τους Γυμνασιόπαιδας.  Πάντες έπαιξαν πολύ καλά αλλά η υποδυθείσα την ηρωϊδα δις Μαρία Ρ. Λισμάνη. υπέροχα.  Για ' αυτό της αξίζουν χίλια θερμά συγχαρητήρια.

Αι εισπράξεις διετέθησαν δια την επισκευήν του κτιρίου του Γυμνασίου.

Ήρχισεν η κατασκευή του νέου κτιρίου των Σφαγείων στην θέσιν Κανόνι, δρόμος προς το Μαντράκι.

Ο δρόμος του Αυλακιού συνεχίζεται.  Έχει ήδη φθάσει στο λεμβουργείον του Μαστρο Σταμάτη Δρίβα.

Ο δήμος ηγόρασεν αντι 138 χιλ. δρχ, την νέαν ηλεκτρική μηχανή μετά γεννητρίας, από τον οίκον Καβαφάκης και Χαραλαμπίδης, προς τακτοποίησιν του Ηλεκτροφωτισμού της πόλεως.

Αναμένεται εντός ολίγου η παραλαβή της.

Κατόποιν της υπό του κ. Δημάρχου αναδιοργανώσεως του εργατοτεχνικού Ποσωπικού του Δήμου η πόλις αστράφτει από καθαριότητα.

Τα σχολεία άνοιξαν και τα παιδιά χαρούμενα έδραμον προς αυτά.  Το δε Γυμνάσιον, υπό την διεύθυνσιν του κ.Βικέτου, θα λειτουργήση με το αυτό του περασμένου σχολικού έτους άριστον καθ' όλα Διδακτικόν Προσωπικόν.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ 1959, ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΩΡΕΣ

ΦΩΤΟ: ΜΠΑΜΠΗΣ ΜΩΡΕΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΔΡΑ ΤΟΥ 1959

ΨΑΡΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ
ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ

ΦΡΕΣΚΑ ΨΑΡΙΑ
ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ

ΤΟ ΜΠΑΚΑΛΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΤΣΙΚΑ
ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ
ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ

ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΚΛΑΜΠ
ΤΗΣ ΛΑΓΟΥΔΕΡΑΣ

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΡΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΕΙ
ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΜΑΥΡΟΓΕΝΗ
ΠΟΥ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΙ

ΥΔΡΑΙΟΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΠΡΕΦΑ



ΑΠΟ ΤΟ ΛΕΥΚΩΜΑ ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ Η ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΛΗΤΟΣ

ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΥΔΡΑΣ, Ο ΑΡΡΑΒΩΝΑΣ

Στα παλιά τα χρόνια στην Ύδρα αραβωνιάζανε τους νέους από 16, 17 ή 18 χρονών και τα κορίτσια από 12.  Άμα καμμιά φορά μετανοιώνανε ή ο νέος ή το κορίτσι σαν μεγαλώνανε και διαλύανε τον αραβώνα τους, τότε εκείνος, που γινότανε η αφορμή να διαλυθεί ο αραβώνας επλήρωνε στον άλλονε ένα ποσόν που το ωρίζανε κείνες τις στιγμές, σαν πρόστιμο ας πούμε.

H. BELLE - E. RONJAT 1876
ΥΔΡΑΙΑ ΜΕ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ
ΣΤΟΛΗ 

Από 18 χρονών τα αγόρια και από 14 τα κορίτσια παντρευόντουσαν.  

Όσοι παντρευόντουσαν μετά την ηλικία αυτή, προκαλούσανε τα σχόλια και τα γέλια των άλλων οι οποίοι τους ωνομάζανε "γεροντοπαλήκαρα" και "γεροντοκοπέλες".  Το έθιμο τούτο βαστάει ακόμα μα για κείνους και για κείνες που χουνε περάσει τα 40 και 30 της ηλικίας τους.  Ο πατέρας της κόρης και τότε και τώρα, σε μεγάλη κλίμακα έβγαινε να ζητήση το γαμπρό, και χωρίς τη γνώμη αυτουνού γάμος δεν εσκάρωνε ούτε και στερέωνε.  Μα αν η κόρη ήτανε ορφανή,  τότε τα χρέη του πατέρα της στον αραβώνα και στον γάμο τα εκάνανε τ΄αδέλφια της και προ πάντων ο μεγάλος.  
Τούτο γίνεται απαράλλακτα μέχρι σήμερα.  Ποτέ Υδραιοτάκι δεν παντρευότανε, αν δεν πάντρευε πρώτα τις αδελφάδες του.  Και ως τα τώρα πολλά παλληκάρια γερνάνε με τις αδελφάδες τους.  Μεγάλη ντροπή νομιζότανε το να παντρευεί ο νέος πριν παντρευεί η αδελφή του..  Κάθε παλληκάρι είχε την αντίστοιχη "μπροσκοπέλλα" του.  Έπρεπε να παντρέψη αυτήνε κι έπειτα να παντρευτή αυτός.  Τότε εκτιμιότανε πολύ κι ήτανε γαμπρός περιζήτητος.  Μέχρι σήμερα βλέπουμε ακόμα να παντρεύεται η πρώτη κόρη πρώτα κι ύστερα απ΄αυτήνε ο πρώτος γυιός κι έπειτα οι υπόλοιποι με τη σειρά τους. 
 Άν ήτανε ένας αδελφός μέσα σε πολλές αδελφάδες, τότε το υπερήφονο και τίμιο παλληκάρι, γινότανε σκλάβος, χαμάλης, χίλια κομμμάτια να προικίση και να παντρέψη όλες πρώτα και μετά να πάρει σειρά αυτός. Σαν η ορφανή κόρη δεν είχε αδελφούς, τότε όλα τα χρέη του αραβώνα και του γάμου τα έπαιρνε απάνω της η χήρα μάνα.. Πρώτα αρχίζανε οι προξενιές και άμα τελείωνε το συνοικέσιο γινότανε ο αραβώνας.  
Μαζευόντουσαν, ως τα τώρα, οι γονείς και οι συμπέθεροι του γαμπρού και πηγαίνανε στο σπίτι της νύφης.  Εκεί ο πατέρας του γαμπρού έδινε στη νύφη χρυσό δακτυλίδι και της κρεμούσε στο λαιμό ασημένια νομίσματα.  Όταν πλουτίσανε από την ναυτιλία, τότε εκτός από τη βέρα έδινε στη νύφη και άλλα δακτυλίδια με διαμάντια, πιρλάντια και άλλα πολύτιμα πετράδια για στολίδια και της κρεμούσε στο λαιμό χρυσές ντούπες και φλουριά.. 

F.C.H. POUQUEVILLE- L. HASSARD-
CHOUBARD 1830
ΥΔΡΑΙΑ

Έπειτα όμως, σαν πολιτιστίκανε με τους Ευρωπαίους, ο πεθερός κρεμούσε στης νύφης του το λαιμό πολύτιμους σταυρούς ή περιδέραια με διαμάντια και μαργαριτάρια ή σκουλαρίκια πλουμιστά.. Ο πατέρας της νύφης έδινε στον γαμπρό δακτύλιον αρραβώνα και αναλόγως του πλούτου και ένα άλλο δακτυλίδι πολυτελείας, αμέσως του έριχνε στον ώμο το μεταξωτό μαντήλι το χρυσοκεντημένο . Το ίδιο εκάνανε στο γαμπρό και οι συμπεθέροι της νύφης. Όλοι με τη σειρά συγγενείας του ρίχνανε στον ώμο το μεταξωτό μαντήλι δίνοντας κι από έναν μπάτσο και του πρόσφερε ο καθένας το δώρο του. Κι ύστερα ακολουθόυσανε βροχή τα κουφέτα, τα ρίζια και τ' ασημένια νομίσματα .  Ύστερα από αυτά σερβίρανε γλυκό του κουταλιού, νερά, πιοτά, και από ένα γλύκισμα στο πιατάκι με την μικρή πετσετούλα που την λένε ακόμα ¨κρούσκιζα".  Κατόπιν γινότανε το τραπέζι του αρραβώνα.  Σε αυτό καθόντουσαν όλοι οι συμπέθεροι, κρατούσε δε όλη τη νύχτα.  Γινότανε με βιολιά και άλλα εγχώρια όργανα με χορούς και με τραγούδια και με χωρατά..  Αρχικώς η προίκα ήτανε τιποτένια, κάμποσα ρούχα, τα απαραίτητα έπιπλα της εποχής , τα σένια. Αργότερα άρχισε η προίκα εις χρήμα, στην αρχή λίγη και κατόπιν όλο και περισσότερη. Πιό αργά ακόμηγ αρχίσανε να δίνουμε προίκα και σπίτια κι άλλων λογιών υποστατικά.  Προικοσύμφωνο δεν κάνανε τότε, έφτανε ο λόγος που δίνανε μεταξύ τους τα πεθερικά.  Ο αραβώνας δεν κρατούσε πολύ καιρό.  Κατά το διάστημά του ο γαμπρός επισκεπτότανε τη νύφη, στο σπίτι της υπό την επιτήρηση της μητέρας της.  Την έβγαζε σεργιάνι ή κάνανε βίζιτες στα δικά τους σπίτια, αλλά υπό την συνοδεία, της μητέρας ή ενός αδελφού της.  Επίσης την φίλευε στο σπίτι των γονέων του τις Κυριακές και τις άλλες καλές ημέρες, και της έστελνε δώρα διάφορα . 
Ποτέ ο γαμπρός δεν κοιμώτανε στης νύφης το σπίτι.  Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα ή νύφη επισκεπτότανε τακτικά την πεθερά της ή μόνη της, όταν έλειπε ο αρραβωνιαστικός σε ταξείδι ή μαζί με τη μάνα της, όταν εκείνος ήταν στην Ύδρα.  Προσκαλούσε τακτικά τα πεθερικά της στο σπίτι των γονέων της κατά τις εορτές τους και τα φίλευε.  Το ίδιο έκανε και στ' άλλα πρόσωπα της πατρικής οικογένειας του γαμπρού. Όλο το διάστημα του αρραβώνα και τα δύο μέρη ετοιμαζόντουσαν για τον γάμο.   Ο δε γαμπρός έδινε το νέο σπίτι που θα κατοικούσε το ζευγάρι.

Από το βιβλίο ΥΔΡΕΙΚΑ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ του κ. Νικ. Γ. Χαλιορή τ. καθηγητού, 1931

ΥΔΡΑΙΚΑ ΝΕΑ 1969 ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΩΡΕΣ

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ

** Ιούλιος **

Σύμφωνα με τα μερομήνια και το μήνα Ιούλιο καλός θα είναι ο καιρός από τις αρχές με αρκετή ηλιοφάνεια και υψηλές θερμοκρασίες , από τα μέσα του μηνός αναμένονται κάποιες αστάθειες που θα δώσουν βροχές και καταιγίδες. Ύστερα όμως στα τέλη του μήνα αναμένεται και πάλι καλός καιρός με αρκετές ζέστες. Οι άνεμοι όλο το μήνα θα πνέουν κατά μέσο όρο από ΒΔ διευθύνσεις ασθενείς.

Κύριο χαρακτηριστικό του μήνα: O  καλός καιρός , κάποιες αστάθειες στα μέσα του μήνα και οι ζέστες.


http://merominia.blogspot.com/

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΥΔΡΑΣ

Για μία ακόμα χρονιά η πολιτιστική κίνηση στην Ύδρα σηματοδοτείται από τις εκδηλώσεις του ΙΑΜΥ. Η αρχή έχει γίνει ήδη με την έκθεση παλαιών και σπάνιων χαρτών Ιστορικής & Εκκλησιαστικής χαρτογραφίας. Ίσως, ο καθηγητής κ. Σουκάκος να μην περίμενε την ανταπόκριση που βρήκε η εκτεθειμένη στο ΙΑΜΥ, συλλογή του. Η έκθεση παρατάθηκε ήδη έως το τέλος Ιουνίου και αποτελεί μια ιδιαίτερα επιτυχημένη εκκίνηση των θερινών εκθέσεων – εκδηλώσεων. Για τη συνέχεια λοιπόν το ΙΑΜΥ ακολουθεί τον «ασφαλή δρόμο» των ποιοτικών εκδηλώσεων, των αυστηρά κρινόμενων:

Στις 2 Ιουλίου – 4 Αυγούστου παρουσιάζεται Ομαδική Έκθεση ζωγραφικής με τίτλο «ΥΔΡΑΣ ΟΡΩΜΕΝΑ 1». Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες : Β. Αθηναίος, Α. Γρηγόρα, Β. Ευθυμίου, Λ. Κοντογιαννοπούλου, Α. Κοντέλλη, Α. Μπίλλη, Κ. Μπολιεράκη, Σ. Σαλάτα, Ε. Σούτογλου, Π. Τούντας.
Στις 8 Ιουλίου – 31 Αυγούστου είναι αφιερωμένη στην πολύ σημαντική εικαστική έκθεση με τίτλο: «Ενδέκατο Πεδίο» (Eleventh Plateau). Στα πλαίσια της έκθεσης οργανώνεται συμπόσιο στις 8-9-10 Ιουλίου, ενώ στις 9 Ιουλίου θα παρουσιαστεί πολυθέαμα στο δώμα του Ι.Α.Μ.Υ. πάντα, στα πλαίσια του «Eleventh Plateau».
Ο Αύγουστος κρύβει μια εκδήλωση «γεμάτη Ύδρα»:. οι: Παναγιώτης Τέτσης, Έλλη Στάη, Κάτια Δανδουλάκη παρουσιάζουν το βιβλίο «Ξενοδοχείο ΜΙΡΑΝΤΑ: 50 χρόνια». Η παρουσίαση του βιβλίου γίνεται στα πλαίσια της προβολής Φορέων του νησιού που υπηρετούν τον τομέα του τουρισμού και του πολιτισμού το ΙΑΜΥ.
Στις 13 Αυγούστου – 20 Σεπτεμβρίου έρχεται στο ΙΑΜΥ μία ακόμα Ομαδική Έκθεση ζωγραφικής με τίτλο «ΥΔΡΑΣ ΟΡΩΜΕΝΑ 2» και τη συμμετοχή των καλλιτέχνών: Χ. Βέργη, Μ. Αμάραντος, Σ. Κατσούλης, Α. Κριεζής, Μ. Μαδένης, Θ. Μακρής, Τ. Μπατινάκης, Α. Νικολάου, Κ. Παπατριανταφυλλόπουλος, Δ. Σαρασίτης, Κ. Χατζηγιαννούλη.
«Κρυμμένα» μέσα στον Αύγουστο είναι επίσης η Μουσική και ο Λόγος. Η Μουσική αποκαλύπτεται με τη συναυλία των Debora Mayers και Γιώργο Περρή. Αντίστοιχα ο Λόγος, έρχεται στο ΙΑΜΥ με το τιμητικό αφιέρωμα στην Ποιήτρια – Ακαδημαϊκό Κική Δημουλά.
Το καλοκαίρι εκπνέει με την 3η Διημερίδα για την ελληνική Ναυτιλία και την Θεατρική παράσταση: Αποσπάσματα από γνωστές όπερες με ομάδα 8 καλλιτεχνών της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, μέσα στο Σεπτέμβρη


ΚΩΣΤΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
http://www.neaepohi.gr

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΥΔΡΑΣ

Η ολοκλήρωση των Μιαουλείων 2011, μπορεί να συνοδεύτηκε από δύο δυσάρεστα γεγονότα (φωτιά στη Ζούβρα και ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, συνοδεία χημικών και ξύλου), όμως επιβεβαίωσε ότι και αυτή τη δύσκολη χρονιά, η Ύδρα έχει κάθε λόγο να αποτελεί προορισμό των απανταχού φιλότεχνων. Αυτόν τον λόγο, θα «υπερασπιστεί» από αύριο το ΙΑΜΥ. Η σκυτάλη παραδίδεται στο αρχείο – μουσείο, το οποίο ανοίγει τις πόρτες του στην ομαδική έκθεση «Ύδρας Ορώμενα 1», ενώ με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται για την έκθεση «Ενδέκατο Πεδίο».

Μιαούλεια – η Ανασκόπηση 

Οι πολύ σημαντικές εκδηλώσεις – εκθέσεις είναι ο λόγος με την έκθεση της συλλογής Γ. Οικονομόπουλου με έργα του Α. Φασιανού, που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά, να ανοίγει την αυλαία του εορτασμού των 176 χρόνων από τον θάνατο του Υδραίου ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη.
Από εκεί και πέρα ακολούθησαν η ομαδική έκθεση έργων “MASH UP” και η έκθεση τηςΜ. Χατζηβασιλείου, “ΕΙΚΟΝΕΣ”.

Πραγματοποιήθηκαν επιδείξεις καράτε, Box Savate, Μπαλέτου και Σύγχρονου Χορού, παρουσίαση βιβλίου με τίτλο «Ο γιος του Εμμανουήλ Παπά στο Μανιάκι»και εκδήλωση στην μνήμη του Σερραίου Αρχιστράτηγου, μουσική εκδήλωση από το«Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο», «Το κυνήγι του κρυμμένου θησαυρού», παιδική παράσταση έργου του Όσκαρ Ουάιλντ με τίτλο «Ο εγωιστής γίγαντας», ομιλία με θέμα «Ο Μιαούλης και η πειρατεία κατά την περίοδο του ΄21» και τα εγκαίνια της έκθεσης «Black Mirror» του Doug Aitken από το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ.

Κορυφαία στιγμή θεωρήθηκε η άφιξη της Φλόγας της Ελπίδας των Special Olympics στο λιμάνι της Ύδρας με αντιπροσωπεία αθλητών και η Λαμπαδηδρομίαστους δρόμους του νησιού.

Πραγματοποιήθηκε τιμητική εκδήλωση για τα 30 χρόνια παρουσίας στον έντυπο τύπο της ιστορικής τοπικής εφημερίδας “Η Φωνή της Ύδρας” στην Συνεδριακή Αίθουσα του Ιερού Καθεδρικού Ναού. Η βραδιά έκλεισε με τη συναυλία από την Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής υπό τη διεύθυνση του Σταύρου Ξαρχάκου με τη Νατάσσα Μποφίλιου και το Γιάννη Χαρούλη να ερμηνεύουν τη συνάντηση της ποίησης με τη μουσική: Νίκος Γκάτσος, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Νίκος Καζαντζάκης και άλλοι, σε μουσική των Μίκη Θεοδωράκη Μάνο Χατζηδάκι και Σταύρο Ξαρχάκο.
Πραγματοποιήθηκαν τα εξ’ αναβολής εγκαίνια της Συνεδριακής Αίθουσας του Ιερού Καθεδρικού Ναού από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη κ.κ Εφραίμ και τον Δήμαρχο Ύδρας κ. Άγγελο Κοτρώνη.

Οι εκδηλώσεις της ημέρας ολοκληρώθηκαν με την αναπαράσταση της Ναυμαχίας του Γέροντα και της πυρπόλησης της τούρκικης Ναυαρχίδας.

Το 10ήμερο των εκδηλώσεων συνεχίσθηκε με την απονομή χρηματικών βραβείων από την κ. Ανδριάνα  Νικολούδη – Σπανού σε μαθητές του Β΄ Δημοτικού σχολείου και ολοκληρώθηκε με την  μουσικοχορευτική παράσταση  «Μένουμε πάντα παιδιά» από τα τμήματα χορού του Υδραϊκού Ναυτικού Ομίλου και του χορευτικού συγκροτήματος«ΔΩΔΩΝΗ».

Αγαπημένοι μου Συμπατριώτες, Συμπατριώτισσες και Φίλοι,

Νιώθω την ανάγκη να πω από καρδιάς ένα μεγάλο ευχαριστώ, σε όσους συνέβαλλαν στη διοργάνωση και την πραγματοποίηση των εορταστικών εκδηλώσεων «ΜΙΑΟΥΛΕΙΑ 2011».

Ευχαριστώ ιδιαίτερα την Ιερά Μητρόπολη, τον κλήρο της Ύδρας και την χορωδία που έλαβε μέρος στο δρώμενο των Μιαουλείων.

Ευχαριστώ το Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο τίμησε ιδιαίτερα τις εκδηλώσεις μας με την παρουσία της φρεγάτας  «ΕΛΛΗ», καθώς επίσης και την Μουσική Μπάντα του Στρατού, που έδωσε την απαιτούμενη λαμπρότητα στον εορτασμό.

Ευχαριστώ τον Λιμενάρχη Ύδρας, Ανθυποπλοίαρχο Λ.Σ, κύριο Σπύρο Συρίγο και το προσωπικό του Λιμεναρχείου, για την άψογη συνεργασία τους κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων.

Ευχαριστώ τον Διοικητή της Σχολής Εμποροπλοιάρχων, Υποπλοίαρχο Λ.Σ, κύριο Ιωάννη Μπελεγρή και το προσωπικό, για την φιλοξενία στις εγκαταστάσεις της Α.Ε.Ν όλων των συμμετεχόντων στις εκδηλώσεις.

Eυχαριστώ το προσωπικό του Α.Τ Ύδρας, για την παρουσία τους στις εκδηλώσεις.

Eυχαριστώ το μουσικοσυνθέτη Σταύρο Ξαρχάκο για την υπέροχη συναυλία του και για τις μουσικές επιλογές του στο δρώμενο.

Ευχαριστώ τον σκηνοθέτη κύριο Γιώργο Ρεμούνδο για την πολύτιμη βοήθειά του στο οπτικοακουστικό δρώμενο.

Ευχαριστώ την Διευθύντρια του Ιστορικού Αρχείου – Μουσείου Ύδρας κυρία Κων/να Αδαμοπούλου, για την καλή συνεργασία.

Ευχαριστώ τους Υδραίους Μπουρλοτιέρηδες, για τη συμμετοχή τους σε όλες τις εκδηλώσεις των  Μιαουλείων, αλλά και για την ξεχωριστή τους παρουσία στο φετινό οπτικοακουστικό δρώμενο.

Ευχαριστώ τους Προσκόπους Νίκαιας – Κορυδαλλού και Πειραιά,  τον Υ.Ν.Ο και το χορευτικό συγκρότημα «ΔΩΔΩΝΗ», για την πολύτιμη βοήθειά τους και την παρουσία τους στο νησί.

Ευχαριστώ τους μεγάλους χορηγούς μας: Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο,  Κοινωφελές Ίδρυμα Στυλιανού και Μαρίας Βέτιμη, Εταιρεία Παπαδοπούλου, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, Hellenic Seaways, εταιρεία GET IT NOW, αλλά και όσους ανώνυμα στήριξαν τις προσπάθειές μας.

Ευχαριστώ τις οικογένειες Νέζως Νικολούδη και Γεωργίου Σπανού, για την απονομή χρηματικών βραβείων σε μαθητές του Β’ Δημοτικού και την διαρκή προσφορά τους στην παιδεία.

ΠΗΓΗ: http://neaepohi.gr/